FIBEBAHANA SY FAMELAN-KELOKA

Vakiteny ho an'ity Herinandro ity: Isa. 61:10; Hosea 6; Asa. 3:18, 19; Eks. 34:1–10; Rom. 6:23; Mat. 22:1–14.

Tsianjery: “Raha miaiky ny fahotantsika isika, dia mahatoky sy marina Izy hamela ny fahotantsika sy hanadio antsika ho afaka amin’ny tsi-fahamarinana rehetra” (1 Jaona 1:9).

Natolotry ny Zanak’israely ho toy ny lavitra be ilay Tany Nampanantenaina, raha nitoby teo ambanin’ilay andrin-rahona teo amin’ny tani-hay izy ireo. Efa andro maromaro lasa izay no niakarany Mosesy tao anatin’ilay haizina matevina izay nanarona ny tampon’ny tendrombohitra. Nieritreritra ireo olona ireo fa tsy maintsy ho efa maty ny mpitarika azy amin’izao fotoana izao, raha tsy noho ny hanoanana dia angamba noho ilay afo mandevona teo an-tampony. Nahatsapa ho tsy milamina sy tsy manam-paharetana ity vahoaka mifangaro ity (ny Zanak’israely sy ireo izay niara-niala taminy tany Egypta tamin’ny fivoahana), ary vonona ny handroso mankany amin’ilay tany tondra-dronono sy tantely. Na dia nanao fanekena manan-danja tamin’Andriamanitra mba hankatò Azy aza ireto olona ireto andro vitsivitsy monja talohan’izay, dia naniry sary sokitra azony jerena izy ireo. Noho izany, dia nivory teo manodidina ny tranolain’i Arona izy ireo ary nitaky ny hanamboarany sampy ho azy ireo. Noho ny fahatahorana ny ainy, dia nanaiky i Arona. Ao amin’ny Eksodosy 32–34 no hamakiantsika ny fomba nisehoan’ity tantara mampalahelo ity.

Ity tantara ity dia iray monja amin’ireo tantara ao amin’ny Soratra Masina izay mampianatra antsika momba ny fibebahana sy ny famelan-keloka, izay lohahevitry ny fianarana lesona amin’ity herinandro ity. Tehirizo ao an-tsainao foana ny lohahevitry ny andinin-teny atao tsianjery amin’ity herinandro ity mandritra ny fandalinanao ny lesona isan'andro. Eny, manota isika, saingy noho ny fahafatesan’i Jesosy teo amin’ny hazo fijaliana, dia misy foana ny famelan-keloka ho an’ny mpanota izay mibaboka sy mibebaka amin’ny fo marina.

ROTOROTON'NY FIAINANA

Herinandro feno fahasahiranana sy asa be mantsy iny lasa iny. Na dia fantany aza fa nisy zavatra maro tokony hatao talohan’ny Sabata, dia toa nahavery ny fotoana tamin’ireo zavatra maika loatra ireo ny zavatra manan-danja, ka mbola tsy tsinjony akory dia efa nilentika ny masoandro. Niara-nisakafo manokana tamin'ny alin'ny Zoma sy niara-nivavaka ny fianakaviana.

Nefa rehefa tonga ny marainan’ny Sabata ka nifoha maraina izy, dia tsy tsinjony ny tsy hahatamarika ilay efitrano fandroana maloto, izay nofafany sy nodioviny haingana. Avy eo hitany fa nando tany am-pandriana ny zanany lahy kely, ka nariany tao anatin’ny milina fanasan-damba ny lamba firakotra niaraka tamin’ny akanjo hafa. Teo am-panomanana ny sakafo maraina ho an’ny fianakaviany, dia tsapany fa tsy nisy tsindrin-tsakafo ho an’ny sakafo atoandro, ka nandrahoiny haingana ny mofo akondro (banana bread). Hitany koa fa mila asiana fer amin’ny akanjon’ny vadiny ho any am-piangonana, ka nataony koa izany, avy eo niondrika nampilefitra akanjo vitsivitsy ary namoaka ny fako.

Ary teo vao gaga sy taitra izy. Sabata ange izao — andro izay tiako indrindra noho ny andro rehetra! Nefa ity aho, manao ireto raharaha an-trano rehetra ireto ary mamela ireto zavatra ireto hitaona ny saiko hiala amin’ny tena dikan’ny Sabata — dia ny hanatona akaiky kokoa an’Andriamanitra.

Nandritra ny fotoana fohy, ny sainy dia nanomboka nanamarina ny zavatra nataony — zavatra tsy maintsy natao avokoa mantsy ireto. Tena izany tokoa ve? Tsapany fa nanao fitondran-tena tahaka an’i Marta izy, izay “sahirana tamin’ny fanompoana be” (Loka 10:40), nefa ny tenin’i Jesosy no nanako tao an-tsainy hoe: “ ‘Ahodinkodin’ny jery sy ny fitahiana amin’ny zavatra maro ianao; hery iray ihany no ilaina; ary Maria efa nifidy ny anjara tsara, izay tsy halaina aminy’ ” (Loka 10:41, 42). Ilay anjara tsara. Ny mipetraka eo an-tongotr’i Jesosy noho ny fitiavana lalina Azy — tsy amin’ny andro Sabata ihany, fa isan’andro. Tsy nifidy izany izy tamin’ity maraina ity.

Teo koa izy no tia an’Andriamanitra, nefa mora tokoa ny nanadino fa efa nomen’Andriamanitra azy ny Sabata ho toy ny fanomezana eo amin’ny fotoana mba hampijoroana mafy kokoa ny fifandraisan’izy ireo. Nilatsaka mangingina avy teo amin’ny masony ny ranomaso teo am-pijoroany teo an-dakozia.

Ny tanjon’ity ohatra ity dia tsy ny hifantoka amin’izay tokony na tsy tokony hataontsika amin’ny andro Sabata; fa kosa ho fampahatsiahivana ny antony maha-zava-dehibe amintsika ny manamarika ireo zavatra mampalemy na mandrava ny fifandraisantsika amin’Andriamanitra. Rehefa mahatsapa ny fanaintainan’ny fahotana sy ny fisarahana ny fontsika ka miantso Azy isika, dia tena akaiky i Jesosy (Sal. 53:2 - fanamarihana: Sal. 34:18 amin'ny Baiboly Malagasy). Eo an-tanany feno rà, dia mitazona akanjobe fotsy Izy. Mahita ny ranomason’ny fibebahantsika Izy ary manaisotra ny akanjontsika maloto. Avy eo dia ampitafiany antsika ny akanjoben’ny fahamarinany madio manodidina antsika rehetra. Ny fahadiovany dia manarona ny fahotantsika izay nekena — amin’ny fomba feno sy tonga lafatra. Afaka manasa ny akanjobentsika amin’ny rany isika (Apok. 7:14).

Amin’ny fomba ahoana no idiran’ny Isaia 64:5 (and. 6 amin'ny dikan-teny anglisy), Zakaria 3:4, ary Isaia 61:10 mampiseho amintsika ny fahamarinana lehibe momba ny fahamarinan’i Kristy? Nahoana isika no tsy maintsy mifikitra mafy sy amin'ny fo manontolo foana amin’izay ampanantenain’Andriamanitra antsika ao amin’ireo andinin-teny ireo?

NY FITAOMANA AVY AMIN’NY FANAHY MASINA

Raha nandinika ny halavirana misy eo aminy sy ny vadiny izy, dia fantany fa nanao diso izy. Tsy naneho hatsaram-panahy izy, loza fiteny, ary niteny zavatra sasany izay nanenenany indray avy eo. Nefa ny eritreriny manaraka indray dia hoe: Moa ve tsy mendrika izany ve izy, na dia kely fotsiny aza?

Moa ve mahazatra anao izany fomba fisainana izany? Mora tokoa ny mivadika tampoka avy amin'ny fahatsapana nenina ho amin'ny fanamarinana ny eritreritsika sy ny zavatra ataontsika. Tsy mora foana ny miteny hoe: "Miala tsiny aho . . ." rehefa nanao ratsy isika, nefa tena ilaina izany mba hanarenana na hanamafisana ny fifandraisana rehetra.

Toy izany koa ny amintsika sy Andriamanitra. Matetika ny Fanahy Masina no mitaona ny saintsika hisoritsoritra ny fahotana izay ataontsika. Tohina ny fontsika noho izany fitaomana izany, saingy mety ho mora amintsika ny hanosika izany feo malefaka sy kely izany rehefa manamarina ny antony nandraisantsika fihetsika iray isika. Ny iray amin'ny andraikitry ny Fanahy Masina dia ny "‘hanome tsiny izao tontolo izao ny amin'ny fahotana’" (Jaona 16:8). Fanomezana miavaka avy amin'Andriamanitra tokoa izany (Loka 11:13), satria mila izany fampiaiken-keloka izany isika mba hanarenana ilay halavirana izay mety hitsofoka mangingina eo amin'ny fandehanantsika miaraka Aminy!

Vakio ny Hosea 6. Inona manokana no voamarikao eto momba ny fomba amonjen'Andriamanitra sy hamaritan'Andriamanitra ny Tenany ao anatin'ny antsony ho amin'ny fibebahana?

Diniho ny asan'ny Fanahy Masina eo amin'ny dingan'ny fampatambarana (grafting) antsika indray amin'ny Solofon'ny Rantsany (Jaona 15:4). “Matetika isika no malahelo satria mitondra voka-dratsy tsy mahafinaritra ho an'ny tenantsika ny ratsy nataontsika; nefa tsy fibebahana izany. Ny alahelo marina noho ny fahotana dia vokatry ny asan'ny Fanahy Masina. Ny Fanahy dia mampiharihary ny tsi-fankasitrahana ao amin'ny fo izay nanao tsinontsinona sy nampalahelo ny Mpamonjy, ary mitondra antsika amin'ny fanenenana lalina eo am-pototry ny hazo fijaliana. Amin'ny fahotana rehetra, dia ratraina indray i Jesosy; . . . mitomany noho ireo fahotana izay nitondra fahoriana mafy ho Azy isika. Ny fitomaniana toy izany dia hitarika ho amin'ny fandavan-tena ho afaka amin'ny fahotana.”—Ellen G. White, The Desire of Ages, p. 300.

Ny marina dia tsy afaka mitombo eo amin'ny fifandraisantsika amin'Andriamanitra isika rehefa misy fahotana fidinantsika sy tsimbinintsika mijoro eo anelanelantsika sy Izy. Samy efa lavo avokoa isika rehetra ka tsy tratra ny voninahitr'Andriamanitra, saingy afaka — ary tokony — mibebaka amin'ny fahotantsika isika rehefa mampitamberina izany ao an-tsaintsika ny Fanahy Masina (Efe. 4:30).

Oviana ianao no nandre fananarana na antso ho amin'ny fibebahana farany? Inona no navolonao tamin'izany? Manokana fotoana izao ankehitriny izao amin'ny vavaka, mangataha amin'Andriamanitra mba hanalefaka ny fonao sy hanokatra ny sofinao amin'ny feony ao amin'ny Teniny amin'ity herinandro ity.

FIBEBAHANA MARINA

Ny tontolo ivelan'ny fivavahana (saika teo amin'izao tontolo izao) dia mameno ny saintsika amin'ny hafatry ny fahaleovantena, ny fanaranam-po, ary ny fampiroboroboana ny tena — izay mifanohitra tanteraka amin'ny foto-kevitry ny fanjakan'Andriamanitra. Ny zavatra mahaliana dia mitovy ny teny voalohany voarakitra ao amin'ny Baiboly nolazain'i Jaona Mpanao Batisa sy Jesosy. Hoy i Jaona: “ ‘Mibebaha hianareo; fa efa akaiky ny fanjakan’ny lanitra!’ ” (Mat. 3:2). Hoy kosa i Jesosy: “ ‘Tonga ny fotoana, ary efa akaiky ny fanjakan’Andriamanitra; mibebaha hianareo ka minoa ny filazantsara’ ” (Marka 1:15; jereo koa ny Loka 24:46, 47). Na Jesosy na Jaona dia samy niantso an'ireo nihaino azy ho amin'ny fibebahana satria efa akaiky ny fanjakan'ny lanitra. Moa ve tsy mety ho dikan'izany fa io hafatra io ihany koa dia mbola manan-danja lehibe ho antsika ankehitriny?

Vakio ny Asa. 3:18, 19. Nahoana no tena zava-dehibe eo amin'ny dingan'ny fitomboana ara-panahy ny fibebahana? Inona no tiana holazaina amin'ny hoe fotoan'ny “famelombelomana”?

Ny fahamoram-panahy sy ny fandeferan'Andriamanitra no mitarika antsika ho amin'ny fibebahana (Rom. 2:4). Ny fibebahana dia ahitana dingana roa: (1) fahoriana sy alahelo amin'ny fo marina noho ny fahotantsika; ary (2) fanapahan-kevitra amim-pahatsorana handao ny fahotana. Ao amin'ny Baiboly, ny fibebahana dia matetika mifandray amin'ny famelan-keloka foana. Mibebaka marina isika; mamela heloka Andriamanitra. Tsotra kely toy izany izany (1 Jaona 1:9, Apok. 3:19). “Ny Tompo tsy mahery mitandrina ny teny fikasany, araka ny fihantran’ny sasany; fa mahari-po aminareo Izy, ka tsy tiany hisy ho very, fa mba ho tonga amin’ny fibebahana avokoa ny olona rehetra” (2 Pet. 3:9). Eo am-panomanana ny fanahintsika ho amin'ny Fiavian'ny Tompo fanindroany, Andriamanitra dia manome fotoana antsika handaminana ny fiainantsika miaraka Aminy.

Nijaly, maty, ary nitsangana tamin'ny maty i Jesosy mba hahatonga ny fahasoavany hanao fahagagana eo amin'ny fiainantsika rehefa mibebaka isika. Mifanohitra amin'izao tontolo izao, izay milaza amintsika fa efa tsara isika amin'izao maha-isika antsika izao, Andriamanitra kosa dia mangataka antsika hitodika any Aminy amin'ny alalan'ny fibebahana sy ny finoana (Asa. 20:21), ka hametraka ny tenantsika manontolo eo an-tanany mba hahafahany rantsanana sy hamolavola tsara ny toetrantsika ho tahaka ny endriny, mba ho vavolombelona manambara Azy (Jaona 15:2, 8). Amin'izay isika vao mitombo sy mamoa voa mendrika ny fibebahana (Mat. 3:8).

“Tsy misy fibebahana azo lazaina ho marina raha tsy mitondra fanavaozana eo amin'ny fiainana. Ny fahamarinan'i Kristy dia tsy lambalamba (na saron-tava) hanarona ny fahotana tsy nekena sy tsy nafoy; fa foto-pinoana sy fitsipiky ny fiainana izay manova ny toetra sy mifehy ny fitondran-tena.”—Ellen G. White, The Desire of Ages, pp. 555, 556.

Ny fibebahana dia mitarika ho amin'ny fiainana (Asa. 11:18) ary ampahany manan-danja tokoa amin'ny fitomboana eo amin'ny fifandraisana amin'Andriamanitra. Eo amin'ny dingan'ny fampanoavana ny tena, ny fibebahana, ary ny famelana an'Andriamanitra handritsana anao, inona no dingana manasatra na sarotra indrindra aminao?

FAHASOAVANA AMPY TSARA

Rehefa tsapantsika ny heritreritry ny fahotantsika ka avelantsika hitarika antsika eo am-pototry ny hazo fijaliana ny Fanahy Masina, dia tokony hangataka ny famelan-kelok’Andriamanitra isika, amin’ny fahafantarana fa “mamindra fo sy miantra Jehovah, mahari-po ary be famindram-po” (Sal. 103:8). Io andinin-teny io ihany no nolalain’Andriamanitra ny Tenany (Eks. 34:6) rehefa avy nampalahelo Azy ilay firenena nofidiny.

Vakio ny Eksodosy 34:1–10. Inona no fahamarinana lehibe hita eto?

Ny zava-misy fa mamindra fo sy miantra ny Tompo, mahari-po ary be famindram-po, dia io indrindra koa no antony nahatonga an’i Jesosy ho faty teo amin’ny hazo fijaliana — mba hahafahana mandamina sy mampijoro tsara indray ny fifandraisantsika amin’Andriamanitra.

Rehefa vonona ny hanaiky sy hifona amin’ny fahotantsika isika; rehefa miteny hoe: Ô, Tompo ô, ity indray aho . . . “ ‘Andriamanitra ô, mamindrà fo amiko mpanota!’ ” (Loka 18:13), dia eo i Jesosy — Izay efa niasa tao amintsika sy ho antsika niaraka tamin’ny Fanahy Masina talohan’ny niantsoantsika Azy akory — no mahita an’izany fahasahiranana izany ka manaisotra izany amintsika. Sintonina sy afaka eo amin’ny Kalvary ny entantsika, ary tena akaiky tokoa i Jesosy rehefa manatona Azy isika, ary na talohan’izany aza, dia nitady antsika amin’ny maha-Mpiandry Tsara Azy Izy ary mijoro eo am-baravarana mandondona (Apok. 3:20). Aza mijanona ho lavitra ny Hazo Fijaliana isika, mijery an’Andriamanitra avy eny lavitra eny. Andao hihazakazaka hanatona an’i Jesosy ka hanakalo ny fahotantsika sy ny entantsika amin’ny fahamarinany (Zak. 3:4).

Vakio miadana ireto andinin-teny manaraka ireto. Soraty amin’ny teninao manokana izay lazain’izy ireo aminao momba ny fahasoavan’Andriamanitra ho anao:

“Fa fahafatesana no karaman’ny fahotana; fa fiainana mandrakizay ao amin’i Kristy Jesosy Tompontsika no fanomezana maimaimpoana avy amin’Andriamanitra” (Rom. 6:23).

“Fa teo amin’izay nitomboan’ny ota no nampitomboana be lavitra ny fahasoavana, mba ho tahaka ny nanjakan’ny ota tamin’ny fahafatesana no hajakan’ny fahasoavana koa amin’ny fahamarinana ho amin’ny fiainana mandrakizay amin’ny alalan’i Jesosy Kristy Tompontsika” (Rom. 5:20, 21).

“Fa Andriamanitra mampiseho ny fitiavany antsika, fa fony mbola mpanota isika, dia maty ho antsika i Kristy” (Rom. 5:8).

ILAY AKANJO LAFO VIDY INDRINDRA

Matetika loatra ny akanjo tsara tarehy no mamaritra ny mpanankarena araka ny fenitr'izao tontolo izao. Misy olona miteny hoe: "Mitafy toy izao aho mba hanehoana ny maha-izaho ahy." Saingy any an-danitra, ho levona avokoa ny zavatra rehetra ankoatra ny fifandraisantsika (Mat. 6:19–21). Ny maha-izy antsika manokana dia tokony hofonosina ao amin'i Jesosy sy ny akanjon'ny fahamarinany tonga lafatra.

Vakio ilay fanoharana ao amin'ny Matio 22:1–14 izay nolazain'i Jesosy mba hanazavana izany. Inona avy ireo hafatra azonao raisina avy amin'io fanoharana io?

Niantso ilay lehilahy tsy nanao akanjo fampakaram-bady hoe "namana" i Jesosy, ary na dia tsy namaly aza izy, dia tsy maintsy ho nisy fifandraisana teo amin'izy ireo. Tsy maintsy ho fantatr'ilay lehilahy ny fisian'ilay akanjo saingy nifidy ny tsy hitafy izany izy. Tonga lafatra sy tsy misy pentina ny toetran'i Jesosy, ary atolony antsika izany mba hahatonga ny fiangonany “hitafy lamba rongony fotsy madinika, mamirapiratra sy madio” (Apok. 19:8), “tsy hisy pentina, na fiketronana, na izay zavatra toy izany” (Efe. 5:27).

Ny lamba rongony fotsy dia “ny fahamarinan’i Kristy, dia ny Toetrany lavorary tsy misy tsiny, izay ampidirina amin’ny alalan’ny finoana ho an’izay rehetra mandray Azy ho Mpamonjy ny tenany.”—Ellen G. White, Christ’s Object Lessons, p. 310.

Nitafy akanjo fotsy avy amin'ny hazavana malefaka i Adama sy Eva talohan'ny nanotany; rehefa nanota anefa izy ireo, dia tsapany fa nitanjaka izy (Gen. 3:7) ka nanao fitafiana tamin'ny ravin'aviavy. Avy eo, nosoloan'Andriamanitra akanjo vita amin'ny hoditry ny biby ny ravin'aviaviny. Nisy sorona niseho niteraka ny fitafiany. Amin'ny fomba mitovy amin'izany, mandray ny sorona nataon'i Jesosy isika amin'ny alalan'ny fanekena ny akanjon'ny fahamarinany. “Nitanjaka sy nahay henatra izy ireo, ka niezaka nampitovy ny toerana nisy an’ireo akanjo avy any an-danitra tamin’ny alalan’ny fanjairana ravin’aviavy hitambatra ho firakotra. . . . Tsy misy zavatra azon'ny olombelona foronina mahasolo ilay akanjon'ny fahatsorana sy fahadiovana nafoy. Tsy misy fitafiana ravin'aviavy, na fitafiana lamaody fanaon'ny olon-tsotra eto an-tany, ho azon'izay mipetraka miaraka amin'i Kristy sy ny anjely hitafy any amin'ny fanasamben'ny fampakaram-badin'ny Zanak'ondry. Ny firakotra izay nomen'i Kristy ny Tenany ihany no afaka mampahamendrika antsika hiseho eo anatrehan'Andriamanitra. Ity firakotra ity, dia ny akanjon’ny fahamarinan’ny Tenany ihany, no hampitafin’i Kristy ny fanahy rehetra mibebaka sy mino.”—Ellen G. White, Christ’s Object Lessons, p. 311.

Diniho lalina: Tokony hifidy isan'andro isika mba hitafy ny akanjon'ny fahamarinan'i Jesosy. Inona marina no dikan'izany, ary ahoana no fomba hanaovantsika izany?

Fianarana fanampiny:

Matetika ny Baiboly no mampiasa sary an-tsaina momba ny fambolena mba hamaritana ny toe-panahintsika. Ny Hosea 10:12 dia ohatra iray izay mamintina tsara ny zavatra nodinihintsika tamin’ity herinandro ity: “Mamafaza ho anareo araka ny fahamarinana, Mijinja araka ny famindram-po; Miasa tany vao ho anareo; Fa efa fotoana hitadiavana an’i Jehovah izao, Mandra-pihaviny handatsaka fahamarinana aminareo.”

Mamafy isika, mijinja, mamaky ilay tany mafy sy tonta, ary mitady an’Andriamanitra mba hanatona akaiky antsika. Ny tany mafy amin’ny fontsika dia tsy maintsyomanina sy ho vonona amin’ny firotsahan’ny ranonorana (ny Fanahy Masina) hilatsaka eo aminy. Andriamanitra dia afaka manome antsika ny faniriana hanomana ny tany, saingy, raha ny tena izy, ny fifandraisana Aminy dia fiaraha-miasa miankina amin'ny roa tonta (jereo ny Fil. 2:12, 13). Tsy maintsy mampitodika ny lohantsika any Aminy isika, maninjitra ny tanantsika hanatona Azy, ary mifikitra mafy Aminy. Avy eo Izy no miasa ao amintsika hanao ny sisa rehetra.

Ny ohatra lehibe iray amin’izay dikan’ny hoe mifikitra amin’Andriamanitra dia hita ao amin’ireto andinin-teny ireto: “Ny masonareo efa nahita izay nataon’i Jehovah noho ny tamin’i Bala-peora; fa izay rehetra nanaraka an’i Bala-peora dia naringan’i Jehovah Andriamanitrao teo aminao. Fa ianareo izay nifikitra tamin’i Jehovah Andriamanitrareo kosa dia samy mbola velona avokoa mandraka androany” (Deot. 4:3, 4).

Fanontaniana Ifanakalozan-kevitra:

1. “Ary aza mitondra anay ho amin’ny fakampanahy, fa manafaha anay amin’ny ratsy” (Mat. 6:13). Nampianatra manokana an’ireo mpianany hivavaka toy izany i Jesosy, saingy moa ve isika mitazona izany fomba fisainana izany ao anatin’ny vavaka fanaontsika isan’andro? Hatraiza ny fahamatoranao mivavaka ho an’ny fiarovana amin’ny fakampanahy sy ny fahotana?
2. Ahoana no hanazavanao ilay fanomezana sarobidy dia ilay akanjon’ny fahamarinan’i Kristy amin’ny olona iray tsy Kristiana na amin’ny mpino vaovao?
3. Inona no hifandraisan’ilay akanjon’ny fahamarinan’i Kristy amin’ny hafatry ny fitoerana masina, izay miresaka tanteraka momba ny famelan’Andriamanitra heloka sy ny fanadiovany ilay mpanota mibebaka? Hatraiza ny fahatakaranao ny hatsarana sy ny fankatoavan’ity hafatra ity?

Famintinana: Ny mamantatra ny fahotantsika ho valin’ny fitaonana avy amin’ny Fanahy Masina sy ny fampanoavana ny tena ao anatin’ny fibebahana dia ampahany manan-danja tokoa mba hananana fifandraisana mivoatra sy mamelona amin’Andriamanitra. Ny fahafantarana fa voavela heloka tanteraka isika ary voasaron’ny akanjoben’ny fahamarinan’i Jesosy no traikefa manova fiainana indrindra ho an’ny olombelona. Tsy vitan’ny hoe mahatsapa ilay entan-mavesatry ny fahotana ho afaka fotsiny isika, fa mahatsapa ny fitiavan’Andriamanitra manodidina antsika koa rehefa voataona hanatona akaiky kokoa Azy. Izany no mamatotra antsika amin’Andriamanitra, mampahery antsika ara-panahy, ary manery antsika ho tia Azy amin’ny fofon'ain'ny tenantsika rehetra.