NY FANOMEZAM-PAHASOAVAN'NY FAMINANIANA

FAMPIDIRANA

Ny Fanomezam-pahasoavan'ny Faminaniana

Nanomboka nahatakatra bebe kokoa ny fahaizan’ny zazakely amin’ny fianarana teny ny mpahay siansa momba ny ati-doha (neuroscientists). Rehefa enim-bolana monja ny zazakely iray, dia efa afaka mamantatra sy mahatakatra ireo feo mandrafitra ny teny anglisy, na ireo teny avy amin’ireo fiteny tenenina mihoatra ny 7 000 maneran-tany. Raha ampahafantarina azy ny fiteny faharoa, dia afaka mianatra izany fiteny izany koa izy.

Mandritra io vanim-potoana io, dia toy ny misy varavarana ara-tsaina mistery misokatra ao amin’ny sain’ny zazakely, ka ahafahany manavaka ireo feo 40 eo ho eo izay matetika mandrafitra ny fitenin-drazany, amin’ireo feo 800 samihafa izay azony tsapain-tanana hatramin’ny nahaterahany. Saingy misy fepetra iray: tsy maintsy iresahana ny zazakely. Azo lazaina hoe lesona voalohany amin’ny feo sy fiteny ho an’ny zaza vao teraka izany.

Nahoana Andriamanitra no namorona antsika hanana izany fahaizana mahatalanjona izany amin’ny fandrenesana sy fianarana teny, raha tsy nikasa ny hiresaka amintsika Izy?

Mazava ho azy fa fanontaniana mitaky valiny efa fantatra izany. Satria hoy ny Baiboly:

“Andriamanitra, izay niteny tamin’ny razantsika fahiny, tamin’ny fotoana maro sy tamin’ny fomba maro, tamin’ny alalan’ny mpaminany, dia efa niteny tamintsika amin’izao andro farany izao tamin’ny alalan’ny Zanany, izay notendreny ho mpandova ny zavatra rehetra, ary Izy koa no nanaovany izao tontolo izao.”
— Hebreo 1:1–2

Rehefa nandrava ny fifandraisana akaiky teo amin’i Adama sy Eva tamin’Andriamanitra ny fahotana, dia tsy nanary azy ireo Andriamanitra, ary tsy namela azy mivady lavo hirodana sy handrava ny tenany. Fa Izy mihitsy no nitady azy ireo, ka nanontany an’i Adama hoe:

“Aiza ianao?”
— Genesisy 3:9

Avy eo dia nanambara faminaniana momba ny fahatongavan’Ilay iray izay hamonjy izao tontolo izao amin’ny fahotana Izy (Gen. 3:15).

Hatramin’ny niandohany, dia teo amin’ny Edena, taorian’ny Fahalavoana, ny faminaniana dia nanandratra an’i Jesosy ary nitarika ireo mpanota ho Aminy, satria Izy irery ihany no fanantenan’izy ireo.

Ny zavatra hianarantsika amin’ity telovolana ity

Amin’ity telovolana ity dia hianarantsika ny momba ny fanomezam-pahasoavana momba ny faminaniana—izany fomba mahatalanjona noforonin’Andriamanitra izany mba hampitana ny sitrapony sy ny lalany amin’ny olombelona lavo, izay tsy afaka mifandray mivantana sy mifanatrika Aminy intsony.

Io fanomezana manokana avy amin’ny Fanahy Masina io dia voalaza misongadina ao amin’ny:

1 Korintiana 12
1 Korintiana 14
Efesiana 4
Romana 12

Ny Fanahy Masina no Mpizara lehibe izany sy ireo fanomezam-pahasoavana ara-panahy rehetra, satria:

“Fa izany rehetra izany dia ataon’ny Fanahy iray ihany, ka Izy no mizara amin’ny olona tsirairay avy araka izay sitrapony.”
— 1 Korintiana 12:11

Nandritra ny tantara, ireo olona nomena fanomezam-pahasoavana ara-panahy dia nampita hafatra avy amin’Andriamanitra mba hamerenana sy hanavaozana ny fifandraisan’ny olombelona amin’Andriamanitra, tahaka ny nataon’Andriamanitra tao Edena taorian’ny Fahalavoana.

Ahoana no iantsoan’Andriamanitra ny mpaminany?

Hianarantsika ny fomba iantsoan’Andriamanitra ny mpaminany, ary koa ny fomba ahafahantsika mitsapa sy mamantatra raha tena mpaminany marina izy ireo.

Ho hitantsika ihany koa:

ny fitoviana sy ny fahasamihafana misy eo amin’ireo mpaminany ao amin’ny Testamenta Taloha sy ireo ao amin’ny Testamenta Vaovao;
ny fomba fiasan’ny fanambarana (revelation) sy ny fitaomam-panahy (inspiration) eo amin’ny fiainan’ny mpaminany;
ny fomba samihafa ampiasain’Andriamanitra hampitana ny hafany.

Ny mpaminany sasany dia niteny, ny sasany kosa nanoratra, ary ny sasany dia nanao izany roa izany.

Hodinihintsika koa ireo fomba hafa ampiasain’Andriamanitra hifandraisana amin’ny olombelona, ny hevitr’izany, ary ireo fitahiana azo avy amin’ny fankatoavana ireo hafatra nampitain’ny mpaminany.

Ireo tanjona dimy lehibe ampiasan’Andriamanitra ny fanomezam-pahasoavana momba ny faminaniana

Mampiasa ny fanomezam-pahasoavana momba ny faminaniana Andriamanitra noho ny antony lehibe dimy:

1. Hampahafantatra ny Tenany, ny fahamarinany ary ny sitrapony amin’ny olombelona lavo.

2. Hanome fahatakarana sy torohevitra momba ireo zava-dehibe sy tranga hitranga.

3. Hanomana sy hampitaovana ny tenan’i Kristy—izany hoe ny Fiangonana—ho amin’ny iraka nampanaovina azy.

4. Hanome fampaherezana ara-panahy ho an’ireo mpanara-dia Azy.

5. Hamoha ny fon’ny mpanota sy hiantso azy ireo hibebaka.

Ankoatra izany, ny “fanahin’ny faminaniana” dia iray amin’ireo famantarana roa mampiavaka ny fiangonan’Andriamanitra sisa amin’ny andro farany (Apok. 12:17; 19:10).

Ny fanomezam-pahasoavana ho an’ny andro farany

Tena maniry ny hitarika soa aman-tsara ireo very hiverina any an-trano Andriamanitra, ka izany no mahatonga ny fanomezam-pahasoavana momba ny faminaniana mbola omena amin’ny andro farany koa (Joela 2:28–31).

Ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito dia mino—ary manana antony matanjaka iorenan’izany finoana izany—fa Ellen G. White, izay iray tamin’ireo nanorina ny Fiangonana, dia nampiseho tamin’ny andron’ny maoderina ny fiasan’io fanomezam-pahasoavana momba ny faminaniana io.

Izany no antony, ankoatra ny fianarantsika ny fanomezam-pahasoavana momba ny faminaniana ao amin’ny Soratra Masina, dia isaky ny Zoma ihany koa no handinihantsika ny fizotry ny fiantsoana an’i Ellen G. White ho amin’ny asa fanompoana ara-paminaniana.

Isika amin’ny maha-Fiangonana antsika dia nomena izany fanomezana mahafinaritra izany. Koa ahoana no fomba tsara indrindra hampiasantsika azy?

Mila mihaino ny tenin’Andriamanitra isika

Eny, hatramin’ny fahazazantsika dia natao ho amin’ny fifandraisana amin’ny alalan’ny teny isika. Mila iresahana isika mba hivoatra sy hianatra.

Koa zava-dehibe tokoa ny mihaino izay lazain’ireo mpaminanin’Andriamanitra amintsika!

Momba ity Torolalana Fianarana Baiboly ity

Ity Torolalana Fianarana Baiboly ho an’ny Sekoly Sabata ho an’ny Olon-dehibe ity dia novokarin’ny ekipan’ny asa fanompoana ao amin’ny White Estate, izay any Silver Spring, Maryland.

Amin’ny alalan’ny fampahafantarana sy fizarana amin’izao tontolo izao ny asa fanompoana ara-paminanian’i Ellen G. White sy ireo asa sorany, ny Ellen G. White Estate, Inc. dia manohana ny iraka ampanaovina ny Fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito—dia ny hanandratra an’i Jesosy Kristy sy ny Teniny.

FANAFOHEZAN-TENY AMPIASAINA MANDRITRA NY FIANARANA

ARSH Adventist Review and Sabbath Herald

PM Patriarika sy Mpaninany/Patriarchs and Prophets, EGW

b. boky

CWE Counsels to Writers and Editors, EGW

RH Review and Herald, EGW

SL The Sanctified Life, EGW

SDABC Seventh-Day Adventist Bible Commentary

DIEM Madagasikara Dikanteny lombonana eto

ST The Signs of the Times, EGW

DHK Ny Dia ho eo amin'i Kristy/ Steps to Christ, EGW

TF Ny Tantaran'ny Fanavotana / The Story of Redemption, EGW

ed Edisiona

EGW Ellen Gould White

TFC Testimonies For the Church, EGW

TFM Torolalana ho amin'ny Fahaizamitantana/Counsels on Stewardship, EGW

Ev Evangelism, EGW

FK Fanabeazana Kristianina/Education, EGW

TlK Talohan'i Kristy

FLB The Faith I Live By, EGW

GAG God's Amazing Grace, EGW

Trk Taorian'i Kristy

HM Hery Mifanandrina/ The Great Controversy, EGW

TT Testamenta Taloha

TV Testamenta Vaovao

IFM Ilay Fitiavana Mandresy/ The Desire of Ages, EGW

t. takila

tt. takila roa fara fahakeliny

UL The Upward Look, EGW

L Letter, EGW

VM Vavolombelona Mahery/The Acts of

LU Lift Him Up, EGW

the Apostles, EGW

Ms Manuscript, EGW

Natontan'ny Trano Pirinty Advantista Soamanandrariny

BP 1134 Antananarivo 101 Lalam-pirenena mankany Toamasina (RN2), PK6 Tel. 037 37 11044-037 37 107 25-034 86 606 99 mail impriad@mea.adventist.mg

Voatolotra ara-dalana: DL: 860-D/03.26 Ny natonta: 14 800 isa

Lesona 1: MITENY NY MPAMORONA

MITENY NY MPAMORONA

Hodinihina mandritra ny herinandro:

Gen. 1:27–28; Gen. 3:1–8; Lioka 15:11–32; Gen. 3:14–24; Eks. 19:16–22; Jaona 10:27–30.

Tsianjery

"1Rehefa nampitenenin’Andriamanitra tamin’ny razana fahiny ny mpaminany tamin’ny andro samy hafa sy ny fanao samy hafa; 2dia amin’izao andro farany izao kosa no nampitenenany tamintsika ny Zanany, Izay voatendriny ho Mpandova ny zavatra rehetra; Izy no nahariany izao tontolo izao,"

— Hebreo 1:1–2

Ny teknolojia nomerika dia ahafahan’ny maro amintsika mahita sy mifandray amin’ireo namana sy havana izay any amin’ny toerana lavitra. Tsara izany. Kanefa, mbola tsara lavitra ny mihaona mivantana. Misy zavatra manokana mitranga rehefa miaraka isika, mifamihina ary mifampiresaka mifanatrika.

Amin’ity herinandro ity dia hampahatsiahivina antsika fa noforonina mba hanana fifandraisana mifanatrika amin’ny Mpamorona azy ny olombelona. Kanefa, efa ela no nandravan’ny fahotana izany fifandraisana akaiky izany.

Mba hamerenana indray izany fifandraisana izany amin’ireo zavaboariny malalany, dia nanomana fomba hitenenana amintsika Andriamanitra. Ny fomba iray tena fantatra indrindra ampiasain’Andriamanitra hifandraisana amin’ny olombelona dia amin’ny alalan’ireo mpitondra teniny voafantina, izay antsoina hoe mpaminany. Izy ireo no mampita sy manambara amintsika ireo hafatra avy amin’Andriamanitra.

Matetika ireo mpaminany ireo dia manana asa soratra hita ao amin’ny Baiboly, saingy tsy izany foana no izy.

Ny drafitra faratampony napetrak’Andriamanitra dia ny hamerenana ao anatintsika indray ny endriny, dia ilay endrika izay nopotehin’ny fahotana.

Izany indrindra no votoatin’ny drafitry ny famonjena: dia ny famerenana amin’ny laoniny.

Ary ho tanteraka tanteraka izany famerenana amin’ny laoniny izany rehefa hamorona “lanitra vaovao sy tany vaovao, izay itoeran’ny fahamarinana” Andriamanitra.

— 2 Petera 3:13

Mandra-pahatongan’izany fotoana izany, dia mbola miteny amintsika Andriamanitra, ary mbola mampiasa ireo mpaminaniny Izy mba hampita izany hafatra izany amintsika.

FIFANDRAISANA TAO EDENA

Ny Genesisy toko 1 sy 2 dia mitantara ny tantaran’ny Famoronana. Namorona tontolo mahafinaritra Andriamanitra, ary tao anatin’izany no nametrahany an’i Adama sy Eva, izay satroboninahitry ny Famoronana. Tsy nitovy tamin’ny zavaboary hafa rehetra teto an-tany ny olombelona, satria nohariana “araka ny endrik’Andriamanitra” izy ireo (Gen. 1:27). Tsy voalaza izany momba ny vorona na ny biby hafa, fa momba ny olombelona manokana.

Noho izany, dia natao hiaina fiainana feno sy mirindra izy ireo, hahatsapa ny fitiavana amin’ny endriny samihafa, ary hiaina ao anatin’ny firaisana sy fifandraisana akaiky amin’Andriamanitra mihitsy.

Hita ao amin’ny Genesisy 2:18–23 koa fa namorona an’i Eva ho an’i Adama Andriamanitra, satria hoy Izy:

“Tsy tsara raha irery ralehilahy.”
— Genesisy 2:18

Noho izany, hatrany am-piandohana dia nohariana ho zavaboary tia fiaraha-monina sy fifandraisana ny olombelona.

Mampianatra koa ny manam-pahaizana momba ny fiaraha-monina (sociologists) ankehitriny fa mitondra tombontsoa maro ho an’ny fahasalamana ara-batana sy ara-tsaina ny fifandraisan’ny olona amin’ny hafa, fa ny fahatsapana ho irery kosa dia mety hiteraka fahavoazana lehibe eo amin’ny fiainan’ny olona.

Tsy mahagaga àry raha vao noforonina i Eva dia nihiaka i Adama hoe:

“Ankehitriny dia taolana avy amin’ny taolako sy nofo avy amin’ny nofoko ity; hatao hoe Vehivavy izy, satria nalaina avy tamin’ny lehilahy.”
— Genesisy 2:23

Ny rafitry ny fianakaviana, izay natsangan’Andriamanitra tamin’ny alalan’ny lehilahy iray sy vehivavy iray tafaray ao anatin’ny fanambadiana, no rafitra ara-tsosialy voalohany nomen’Andriamanitra ny olombelona, mba hahafahan’izy ireo miaina fifandraisana feno sy firaisana amin’ny hafa.

Noho izany dia tsy mahagaga raha anisan’ny tanjona lehibe indrindra napetrak’i Satana hatrany ny handrava ny fototra sy ny firindran’ny fianakaviana tany am-boalohany.

Vakio ny Genesisy 1:27–28; Genesisy 2:15–17; ary Genesisy 3:9. Karazana fifandraisana manao ahoana no nisy teo amin’Andriamanitra sy ny olombelona tao amin’ny Saha Edena?

Nifandray mifanatrika tamin’Andriamanitra i Adama sy Eva.

Amin’ny maha-zavaboary manan-tsaina azy ireo, dia afaka nihaona tamin’Andriamanitra sy nihaino ny toromarika nomeny izy ireo.

Amin’ny maha-mpitantana ny saha mahafinaritra nomen’Andriamanitra azy ireo, dia nitombo hatrany ny fahalalany sy ny fahaizany, rehefa nikarakara ireo zavamaniry sy biby velona tao izy ireo.

Isan’andro ihany koa dia nanana fotoana manokana niarahana tamin’Andriamanitra izy ireo, “rehefa nitsoka ny rivotra mangatsiaka tamin’ny andro” (Gen. 3:8).

Ny andro Sabata indrindra, izay ampahany tena manan-danja tamin’ny asa famoronan’Andriamanitra, dia natao ho fotoana natokana manokana ho an’ny firaisana sy fifandraisana teo amin’Andriamanitra sy ny zanany (Gen. 2:2–3; Eks. 20:8–11).

Tamin’io andro io, ireo ray aman-drenintsika voalohany dia niaina tamin’ny fomba manokana ny fitiavana sy ny fikarakaran’Andriamanitra azy ireo.

Fanontaniana hosaintsainina

Sarotra amintsika ankehitriny, rehefa an’arivony taona no lasa hatramin’ny andron’i Edena, ny maka sary an-tsaina hoe nanao ahoana ny fiainana talohan’ny nisian’ny fahotana.

Kanefa, na dia ankehitriny aza, amin’ny fomba ahoana no anehoan’ny tontolo voajanahary amintsika ny fahatsiarovana sy ny porofon’ny Famoronana tany am-boalohany nataon’Andriamanitra?

MIAFINA AMIN'ANDRIAMANITRA

Satria fitiavana Andriamanitra (1 Jaona 4:8), dia tsy hamorona olombelona ho toy ny “robot” Izy. Ny fitiavana dia mifototra amin’ny fahafahana misafidy. Mba hahafahan’i Adama sy Eva tena mitia, dia tsy maintsy nohariana hanana safidy malalaka izy ireo; raha tsy izany, dia tsy ho afaka hanome fitiavana marina izy ireo.

Noho izany, nomena fahafahana i Adama sy Eva hankatò na tsy hankatò ny Mpamorona azy. Naseho tamin’ny alalan’ny didy mandrara azy ireo tsy hihinana tamin’ny hazo fahalalana ny tsara sy ny ratsy izany fahafahana misafidy izany (jereo Gen. 2:15–17).

Nahoana Andriamanitra no nampitandrina azy ireo tsy hihinana tamin’io hazo io, raha tsy nanana fahafahana hanao izany mihitsy izy ireo?

“Na dia nohariana tsy nanan-tsiny sy masina aza ireo ray aman-drenintsika voalohany, dia tsy napetraka tany amin’ny toerana tsy ahafahany manao ratsy izy ireo. Nataon’Andriamanitra ho olona afaka misafidy ara-moraly izy ireo, afaka mankasitraka ny fahendrena sy ny fahatsaram-panahin’ny toetrany ary ny fahamarinan’ny zavatra takiny, ary nomena fahafahana feno hankatò na handà ny fankatoavana. Tokony hankafy ny firaisana amin’Andriamanitra sy ireo anjely masina izy ireo. . . . Raha tsy nanana fahafahana misafidy izy, dia tsy ho fankatoavana an-tsitrapo ny fankatoavany, fa ho fankatoavana noterena.”
— Ellen G. White, Patriarka sy Mpaminany, p. 48–49.

Nahoana i Adama sy Eva no niezaka niafina tamin’ny Mpamorona azy rehefa avy tsy nankatò Azy? Jereo ny Genesisy 3:1–8 (ampitahao amin’ny Jer. 23:24 sy Heb. 4:13).

Ny Genesisy 3 dia maneho toe-javatra mampalahelo sy mampivarahontsana—dia ny Fahalavoan’i Adama sy Eva.

Taorian’ilay resaka lehibe teo amin’ilay menarana, izay i Satana, sy Eva, dia nalaim-panahy hihinana tamin’ny hazon’ny fahalalana ny tsara sy ny ratsy ireo ray aman-drenintsika voalohany, na dia efa noraran’Andriamanitra tsy hanao izany aza.

Nampiasa ny herin’ny teny, ny fihetseham-po ary ny fanintonana mahafinaritra i Satana mba handresena lahatra an’i Eva. Ary avy eo i Eva no nandresy lahatra an’i Adama mba handika ny didin’Andriamanitra.

Hitan’i Eva fa ilay hazo dia:

“tsara ho fihinana,”
“mahafinaritra ny maso,”
ary “tiana hahatonga ho hendry.”

(Gen. 3:6)

Ary toa tsy hay toherina taminy ilay fampanantenan’i Satana hoe:

“Ho tahaka an’Andriamanitra ianareo, hahalala ny tsara sy ny ratsy.”
— Genesisy 3:5

Kanefa, raha ny marina, dia feno fahadisoana sy fitaka ny tenin’i Satana.

Nafenin’i Satana tamin’izy ireo ny vokatra ateraky ny tsy fankatoavana.

Rehefa tsy nankatò an’Andriamanitra izy ireo, dia nisokatra avy hatrany ny mason’izy ireo, ary hitany fa “nitanjaka” izy ireo.

Ny “fitafian’Andriamanitra” izay fahazavana sy voninahitra (Sal. 104:1–2), izay naneho ny “endrik’Andriamanitra”, dia tsy teo intsony.

Tsy voasarona tamin’ilay zavatra nomen’Andriamanitra azy ireo intsony izy ireo.

Koa tsy mahagaga raha niafina tamin’ny Mpamorona azy i Adama sy Eva—na dia tsy tena azo atao aza ny miafina amin’Andriamanitra.

Niezaka niafina izy ireo satria mahatonga antsika hahatsapa ho meloka ny fahotana. Ary rehefa mahatsiaro tena ho meloka isika, dia matetika te handositra ny fanatrehan’Andriamanitra.

Fanontaniana hosaintsainina

Inona no zavatra niainanao manokana momba ny henatra sy ny fiezahana miafina amin’Andriamanitra rehefa avy nanota ianao?

MITADY NY OLOMBELONA ANDRIAMANITRA

Hita ao amin’ny Genesisy 3:9–10 fa Andriamanitra mihitsy no nandray ny dingana voalohany hitady ireo zanany lavo. Ny fanontaniana hoe: “Aiza ianao?” dia fanontaniana tsy nitaky valiny avy amin’ny tsy fahalalana, satria fantatr’Andriamanitra tsara izay nataon’i Adama sy Eva ary fantany koa izay toerana nisy azy ireo.

Na izany aza, ny fahotana dia nanapaka ilay fifandraisana sy fifampiresahana mahazatra izay nisy teo amin’Andriamanitra sy ilay mpivady olombelona voalohany.

Ny zavatra nampanahy an’Andriamanitra avy hatrany dia ny hamerina indray ny fifandraisana tamin’ireo zanany, ny hihaona amin’izy ireo, ary ny hanome azy ireo fanantenana tao anatin’ny fahakiviany.

Raha ny marina, ilay matoanteny hebreo qara’, izay midika hoe “miantso”, ao amin’ny Genesisy 3:9, dia ampiasaina matetika hilazana ny fiantsoan’Andriamanitra mba hanorenana fifandraisana amin’ny olony.

Vakio ny Lioka 15:11–32. Ahoana no anehoan’ity fanoharana ity izay nitranga ao amin’ny Genesisy 3:9–10?

Ny fitadiavan’Andriamanitra an’i Adama sy Eva dia manambara ny fitiavany tsy misy fepetra ny zanany.

Tsy mahafoy antsika mihitsy Andriamanitra (jereo Lioka 15). Manao izay rehetra azo atao Izy mba hamerenana indray ny firaisana sy ny fifandraisantsika Aminy, na dia miezaka miafina Aminy aza isika.

Talohan’ny nanomboana an’i Jesosy tamin’ny hazo fijaliana, rehefa nanda an’i Jesosy intelo i Petera, dia “nitodika nijery azy” Jesosy (Lioka 22:61).

Na dia tsy niteny aza Izy tamin’izay fotoana izay, dia “niteny” tamin’i Petera tamin’ny alalan’ny fijeriny Izy ary niezaka nanohina ny fon’ilay namany izay nania.

Jereo ao amin’ny Genesisy 3:11–13

Mariho fa rehefa niditra ny fahotana dia niova tampoka ny fifandraisan’i Adama sy Eva.

Tsy nifona sy niaiky ny fahotany avy hatrany izy ireo. Fa nanomboka nanome tsiny olon-kafa.

Nanome tsiny an’i Eva i Adama, ary raha ny heviny an-kolaka dia nanome tsiny an’Andriamanitra koa, satria Andriamanitra no nanome azy an’i Eva.

Hoy izy:

“Ny vehivavy izay nomenao hiaraka amiko, izy no nanome ahy tamin’ilay hazo, ka dia nihinana aho.”
— Genesisy 3:12

I Eva kosa dia nanome tsiny ilay menarana noho ny tsy fankatoavany:

“Ny menarana no namitaka ahy, ka dia nihinana aho.”
— Genesisy 3:13

Izany no fialan-tsininy.

Samy tsy nanaiky sy tsy nandray ny andraikiny manokana tamin’ny fahotany izy roa, farafaharatsiny tamin’ny fotoana voalohany nihaonany tamin’ny vokatry ny fahotany.

Manao ahoana ny fiovana tao anatin’ny enina arivo taona? Kely dia kely!

Ny fahotana dia misy fiantraikany amin’ny olombelona rehetra

Ny zava-misy dia izao: voakasiky ny fahotana ny olombelona rehetra.

Nolazain’ny apostoly Paoly tsara ny toe-piainantsika ao amin’ny Romana 7:15–24. Nohazavainy tao ny fanaintainana tsapany rehefa maniry hanao izay marina izy, nefa mahita ny tenany manao ny mifanohitra amin’izany.

Hoy izy:

“Fa tsy fantatro izay ataoko; fa tsy izay sitrako no ataoko, fa izay halako no ataoko.”
— Romana 7:15

Iza amintsika no tsy mahafantatra izany zavatra iainana izany?

Lalina tokoa ny zavatra nolazain’i Paoly.

Olona simba noho ny fahotana isika rehetra, ary mbola manao zavatra fantatsika fa tsy tokony hataontsika ihany.

Iza no mbola tsy niaina izany zava-misy izany?

Kanefa, hoy Paoly, iray ihany ny fanantenantsika: ny famonjena sy fanafahana “amin’ny alalan’i Jesosy Kristy Tompontsika” (Rom. 7:25).

Izany no antony mbola itadiavan’Andriamanitra antsika hatrany: ny hitarihany antsika ho any amin’i Jesosy, Izay Izy irery ihany no afaka manova antsika ho amin’ny endriny ary mamonjy antsika amin’ny fahapotehana ateraky ny fahotana.

NOROAHINA NIALA TAO AMIN'NY SAHA

Anisan’ireo vokatra mampivarahontsana indrindra nateraky ny fahotan’i Adama sy Eva ny fisarahana tamin’Andriamanitra. Noroahina hiala tao amin’ny Saha Edena izy ireo, ka tsy afaka nifampiresaka tamin’Andriamanitra mifanatrika intsony.

Nanoratra tamin’ny fomba manaitra momba izany toe-javatra sarotra iainan’ny olombelona izany i Isaia mpaminany:

“Fa ny helokareo no mampisaraka anareo amin’Andriamanitrareo, ary ny fahotanareo no mampiafina ny tavany aminareo.”
— Isaia 59:2

Raha ny marina, dia mbola zanak’Andriamanitra ihany i Adama sy Eva. Kanefa tsy azo nosorohana ny vokatr’ilay fahotana, ka voatery nandao an’i Edena izy ireo.

Tsy nisy zavatra nitovy intsony taorian’ny tsy fankatoavany.

Nanova ny olombelona tamin’ny lafiny maro ny fahotana (jereo Gen. 3:14–24). Ahoana kosa no nanovan’ny fahotana manokana ny fifandraisantsika amin’Andriamanitra?

(Jereo koa Eks. 19:16–22.)

Nanova tanteraka ny fiainan’ny olombelona tamin’ny fomba izay tsy takatry ny saintsika rehetra ny fahotana. Ary izany dia satria izao tontolo feno fahotana izao ihany no tontolo fantatsika.

Noho ny fahotana dia voaozona ny tany, ka tokony hamoaka “tsilo sy hery” ho an’ny olombelona. Hanomboka hiaina fanaintainana ny olombelona, ary tsy maintsy “hahatsemboka” izy ireo vao hahazo izay sakafo ilainy. Ary amin’ny farany dia ho faty sy hiverina amin’ny tany ihany.

Amin’ireo fampahatsiahivana rehetra momba ny fahotana, dia ny fahafatesana no mbola iray amin’ireo porofo mahery indrindra.

Nefa ankoatra izany rehetra izany, dia very koa ny fifandraisana mifanatrika tamin’Andriamanitra noho ny fahotana.

Kanefa mbola nisy fanantenana

Na izany aza, nomena vahaolana hiatrehana sy handresena ny fahavoazana nateraky ny fahotana i Adama sy Eva.

Na dia tsy tokony hahita sy hiresaka mivantana tamin’Andriamanitra intsony aza ireo ray aman-drenintsika voalohany, dia niala tao Edena niaraka tamin’ny fanantenana ho an’ny ankehitriny sy ny hoavy izy ireo.

Andriamanitra no nandray ny dingana voalohany, ary nanazava tamin’izy ireo ny drafitry ny famonjena.

Ny Genesisy 3:15, izay antsoina hoe “fampanantenana voalohany momba ny Filazantsara”, dia feno fanantenana ho azy ireo—ary ho antsika koa—na dia teo aza izay nitranga.

Ny fampanantenana momba ny fahatongavan’ny Mpanavotra dia hitondra:

fankahalana ny fahotana amin’izao fotoana izao, ary
fanantenana ny amin’ny famonjena ny olombelona amin’ny hoavy.

Raha ny marina, ny fitafiana nomen’Andriamanitra an’i Adama sy Eva talohan’ny nialan’izy ireo tao amin’ny Saha dia asa ara-panoharana izay naneho ny fanavotana ho avy.

Amin’ny alalan’ny fahafatesana sy ny fitsanganan’i Jesosy amin’ny maty, dia tokony haverina indray ny firaisana sy fifandraisana amin’Andriamanitra (Jaona 14:1–3).

Midika izany fa teo amin’i Edena ihany, avy hatrany taorian’ny nidiran’ny fahotana teto amin’izao tontolo izao, dia efa nomena ny olombelona ny fanantenana sy fampanantenana fa ho voavaha amin’ny farany ny olan’ny fahotana.

Raha vao nisy ny fahotana, dia teo koa ny fampanantenana momba ny Mpamonjy.

Fanontaniana hosaintsainina

Ahoana no tsapanao rehefa avy nanao zavatra fantatrao fa tsy mety?

Nahatsiaro meloka ve ianao?
Nahatsiaro menatra ve?
Nankahala ny tenanao ve ianao?
Inona avy ireo vokatra naterak’izany?

Ahoana no nanampian’ny finoanao an’Andriamanitra sy ny fampanantenana ao amin’ny Filazantsara anao mba tsy ho kivy tanteraka ka hahafoy ny finoana?

IREO MPITONDRA TENIN'ANDRIAMANITRA

Inona no ambaran’ireto andinin-tSoratra Masina manaraka ireto momba ny fomba nitenenan’Andriamanitra tamin’ny olombelona taorian’ny nidiran’ny fahotana?

Vakio: Heb. 1:1–2; Rom. 1:19–20; Nom. 12:6; 2 Tim. 3:16–17; Jaona 14:7–9; Jaona 10:27–30.

Na dia teo aza ny fahotana, dia nahita fomba maro hifandraisana tamin’ny olombelona lavo Andriamanitra.

Ny fomba iray anehoan’Andriamanitra ny Tenany amintsika dia amin’ny alalan’ny zavaboary. Fanehoana mahery vaika ny asa mahatalanjona nataon’Andriamanitra ny tontolo voajanahary. Gaga ny mpahay siansa rehefa mandinika ireo zava-mahagaga misy eo amin’izao rehetra izao sy ny fahasarotan’ny fiainana, na dia ilay heverina ho “fiainana tsotra indrindra” aza.

Kanefa, mampiseho ihany koa ny vokatry ny Fahalavoana ny zavaboary. Ny fahafatesan’ny zavamananaina rehetra no iray amin’ireo ohatra mahery vaika indrindra amin’izany.

Ny fomba iray hafa nitenenan’Andriamanitra tamin’ny olombelona dia tamin’ny alalan’ireo mpaminany—olona nofidiny ho mpitondra ny Teniny sy mpitondra ny hafany.

Ohatra, niteny tamin’i Noa, Abrahama, Mosesy ary Daniela Andriamanitra, ka nanambara tamin’izy ireo ny sitrapony ho an’ny olony.

Raha jerena amin’ny fotony, ny hafatra ara-paminaniana avy amin’Andriamanitra dia fampahatsiahivana fa tsy nanadino ny zanany Izy ary mbola eo miaraka amin’izy ireo.

Ny mpaminany sasany dia nanoratra izay tonga amintsika ankehitriny ao amin’ny Soratra Masina, fa ny sasany kosa tsy nanoratra boky ao amin’ny Baiboly mihitsy.

Na izany aza, maro tamin’ny tenin’ireo mpaminany no nampitaina tamintsika tamin’ny alalan’ny Soratra Masina (2 Tim. 3:16–17).

Ny Baiboly dia fanambarana an’Andriamanitra mihitsy. Amin’ny alalan’ny Teniny no ianarantsika hoe iza Izy, ahitantsika ny fitiavany tsy mety ritra, ary ahafantarantsika ny fitarihany momba ny fomba tokony hiainantsika.

Ankoatra izany, amin’ny alalan’ny Baiboly no ahafantarantsika:

iza isika;
avy aiza isika;
ho aiza isika;
ary inona ny fikasan’Andriamanitra ho an’ny fiainantsika.

Jesosy Kristy: Ny fomba lehibe indrindra nitenenan’Andriamanitra tamintsika

Saingy ny fomba mahomby indrindra nitenenan’Andriamanitra tamintsika dia tamin’ny alalan’i Jesosy Kristy, izay, mazava ho azy, dia ampahafantarina antsika ao amin’ny Baiboly.

Tahaka ny nitadiavan’Andriamanitra an’i Adama sy Eva tao amin’ny Saha Edena, dia tonga i Kristy mba “hitady sy hamonjy izay very” (Lioka 19:10).

Hoy Jesosy:

“Izay nahita Ahy dia nahita ny Ray.”
— Jaona 14:9

Tamin’ny alalan’ny fiainany, ny fahafatesany ary ny fitsanganany tamin’ny maty, dia notanterahin’i Kristy ilay fampanantenana nomena an’i Adama sy Eva tao Edena.

Tonga teto Izy ary maty nisolo toerana antsika, mba hahazoantsika fiainana mandrakizay amin’ny alalany.

Ny asan’ny Fanahy Masina

Taorian’ny niakaran’i Jesosy tany an-danitra, dia mbola nanohy nitari-dalana antsika ny Fanahy Masina, ka mitondra antsika “ho amin’ny fahamarinana rehetra” ary mampahafantatra antsika “izay zavatra ho avy” (Jaona 16:13).

Noho izany, na dia tsy eto an-tany ara-batana miaraka amintsika aza i Jesosy ankehitriny, dia tsy nilaozana isika. Mbola miteny amintsika Andriamanitra amin’ny alalan’ny Teniny, ny mpaminaniny, ny zavaboary, ary indrindra indrindra amin’ny alalan’i Jesosy Kristy sy ny asan’ny Fanahy Masina.

Fanontaniana hosaintsainina

Hatraiza ny fampaherezana azonao avy amin’ny fahafantarana fa i Jesosy—ny fitiavany, ny toetrany ary ny fahafoizany ny Tenany—dia manambara amintsika ny tena toetran’Andriamanitra Ray?

Ellen G. White

Tsy voafetra amin’ny andron’ny Baiboly ihany ny fifandraisan’Andriamanitra amin’ny olombelona. Araka izay ho hitantsika mandritra ireo herinandro ho avy, dia mbola miteny amin’ny olombelona hatrany Andriamanitra, ary mbola haseho amin’ny fomba maoderina ny hafany mandra-piverin’i Kristy.

Ellen Gould Harmon (White) sy ny kambana aminy, Elizabeth, dia teraka tamin’ny 26 Novambra 1827, tao Gorham, Maine. Izy ireo no zandriny indrindra tamin’ireo zanaka valo naterak’i Robert sy Eunice Harmon.

Taona vitsivitsy tatỳ aoriana, dia nifindra tany amin’ny tanànan’i Portland, Maine, ny fianakaviana. Nanantena i Robert Harmon fa hahafahany manitatra ny asa fivelomany momba ny fanamboarana satroka any amin’io toerana io.

Rehefa sivy taona i Ellen, dia niharan-doza izay nisy fiantraikany taminy teo amin’ny lafiny ara-batana, ara-pihetseham-po ary ara-tsosialy.

Indray andro, raha tao amin’ny valan-javaboary iray akaikin’ny tranony izy, dia nisy ankizivavy iray mpiara-mianatra taminy tezitra ka nanipy vato taminy. Nahavoa ny tarehin’i Ellen ilay vato, ka nahatonga azy ho tao anatin’ny toe-javatra saika tsy nahatsiaro tena nandritra ny herinandro maromaro.

Io loza io dia namarana tampoka ny fianarany ara-dalàna, ary namela olana ara-pahasalamana naharitra nandritra ny androm-piainany.

Niteraka fahatsapana ho menatra sy tsy natoky tena tamin’ny endriny ihany koa ny ratra teo amin’ny tarehiny, ka nametra ny fifandraisany tamin’ny olona sy ny fiainany ara-tsosialy.

Ny tolona ara-panahin’i Ellen

Tao anatin’izany toe-javatra feno fisalasalana izany no nanombohan’ilay tovovavy Ellen Harmon nieritreritra momba ny hoaviny ara-panahy.

Natahotra an’Andriamanitra izy ary nahatsapa fa tsy mendrika ny lanitra.

Nihamafy izany tahotra izany rehefa nanaiky ny fampianarana Millerita momba ny fiavian’i Jesosy fanindroany tsy ho ela ny fianakaviana Harmon.

Na dia taorian’ny nanaovana batisa azy tamin’ny fandrobohana tao anaty rano, tao amin’ny Fiangonana Metodista, tamin’ny taona 1842, aza, dia mbola tsy nahatsapa ho mendrika ny fitiavan’Andriamanitra i Ellen.

Nino izy fa “very mandrakizay”.

— Life Sketches of Ellen G. White, p. 29; jereo koa ny pp. 20–31.

Fiovan’ny fahitany an’Andriamanitra

Teo anivon’ireo eritreritra nampahory sy nampijaly azy ireo no nananan’i Ellen tanora nofy roa, izay nanomboka nanova ny fomba fijeriny an’Andriamanitra.

Kanefa, rehefa nihaona tamin’i Levi Stockman, mpitory teny Metodista, izy vao tena nanomboka nahatakatra sy nahatsapa ny fitiavan’Andriamanitra sy ny fahasoavany.

Toy ny hoe Andriamanitra mihitsy no niteny taminy tao anatin’ny fahakiviany.

Nanoratra izy tatỳ aoriana hoe:

“Nanjaka tao am-poko ny finoana. Nahatsapa fitiavana tsy hay lazaina ho an’Andriamanitra aho, ary nahazo ny fanambaran’ny Fanahiny fa voavela ny heloko. Niova ny fomba fijeriko an’Andriamanitra Ray. Nanomboka nijery Azy ho Ray tsara fanahy sy be fitiavana aho, fa tsy ho mpanao didy jadona hentitra izay manery ny olona hankatò an-jambany. Nanatona Azy ny foko tamin’ny fitiavana lalina sy mafana.”

— Life Sketches of Ellen G. White, p. 39.

Tamin’io fotoana io ihany koa dia nanomboka nahatakatra ny fampianarana momba ny “toetry ny maty” i Ellen White, ary tsikelikely dia azony ilay hevitra fa tsy misy afobe mirehitra mandrakizay.

Ny fahatakarany vaovao momba an’Andriamanitra sy ny fitiavany dia nanova tanteraka ny toe-tsainy sy ny fomba fijeriny.

Araka izay hianarantsika isaky ny Zoma mandritra ireo herinandro ho avy, dia nanjary tena tia an’i Jesosy lalina i Ellen White, ary nanokana ny androm-piainany sisa ho amin’ny fanompoana Azy.