Sekoly Sabata - Sabbath School | Fanantenana ho Anao

1 Korintianina sy 2 Korintianina

FAMPIDIRANA

Ny votoatin'ny fiainana kristianina sy ny fijoroany ho vavolombelona

Fomba fanao fahiny izay tsy mbola lany andro ny fanoratana taratasy. Ny fomba fanoratana ihany no novantsika. Nisolo toerana ny taratasy mantsy ny tambajotran-tserasera. Na izany aza, rehefa zohina dia mitovy ihany ny anjara asa tanan'ny mailaka sy ny endri-pifandraisana an-tsoratra hafa: mampifandray ny olona amin'ny fifanakalozam-baovao sy ny fifanehoana fihetsehampo ary ny fifanakalozan-kevitra.

Nahoana moa ny olona no manoratra taratasy? Valinteny iray mitombina indrindra ny hoe: satria manan-javatra holazaina izy. Nanan-javatra holazaina tokoa ny apostoly Paoly. Na dia betsaka aza no tiany holazaina dia tsy nanana tombontsoa hifanatrika tamin'ireo niriny hiresahana mandrakariva izy.

Noho izany, dia nanoratra taratasy izy, tahaka ny epistily nosoratany an'ireo Korintianina, izay ahitana ny fahamarinana anisan'ny mafonja indrindra ao amin'ny Soratra Masina. Anisan'izany ny hoe: "Fa ninia tsy hahafantatra zavatra hafa teo aminareo aho, afa-tsy Jesosy Kristy, indrindra fa Izy voahombo tamin'ny hazo fijaliana.- 1 Kôr. 2:2, sy ny hoe: "Fa fantatrareo ny fahasoavan'i Jesosy Kristy Tompontsika, fa na dia nanan-karena aza Izy, dia tonga malahelo noho ny aminareo, mba hampanan-karena anareo ny alahelony."- 2 Kôr. 8:9. Ary ahoana ny amin'ny hira kanto momba ny fitiavana ao amin'ny 1 Kôr. 13?

Etsy ankilany, izay rehetra mamaky ny taratasy nosoratan'i Paoly ho an'ireo Korintianina dia azo inoana fa ho very hevitra, tsy noho ny olana teo anivon'ny fiangonana ihany, toy ny fahalotoam-pitondrantena, fa teo koa ny fifandirana madinidinika vokatry ny toe-tsain'ny fisaratsarahana teo amin'ireo mambran'ny fiangonana. Raha mieritreritra ianao fa miatrika olana betsaka ny fiangonanao, dia mivonona hahita ireo adiady sy fifandirana marobe izay tsy maintsy natrehin'i Paoly tao amin'ny fiangonan'i Korinto. Mety tsy goavana araka izay noheverinao momba azy akory ny olan'ny fiangonana misy anao. Azo inoana tokoa mantsy ny hahitanao fa lehibe lavitra noho izany ireo olana tany Korinto.

Na dia tsy nampahazo aina sy nanahiran-tsaina toy ny ahoana aza ireo olana tany Korinto, dia misintona ny saintsika kosa ireo epistily nosoratana ho an'ireo Korintianina, tsy noho ny amin'ireo olana fa noho ny fomba miavaka niatrehan'i Paoly izany. Ny hafatra momba ny Hazo fijaliana no nasongadiny hoenti-mananatra ireo mambran'ny fiangonana, mba handrisihana azy ireo handinika ny tenany sy ny fitondrantenany ary ny kolontsaina manodidina azy araka ny fahazavan'ny filazantsaran'i Jesosy Kristy. Araka izay teny nambaran'i Paoly ihany any amin'ny boky hafa, ny foto-pampianarana rehetra izay latsaka noho ny filazantsara dia tokony hoheverina ho "anathema" ("voaozona") (Gal. 1:8, 9).

Tamin'ny andron'i Paoly, dia nalaza noho ny hareny sy ny firoboroboan'ny varotra tao aminy i Korinto, noho ny seranan-tsambony, ny hairafitranony, ny fanamboarany sambo ary ny asa momba ny tanimanga. Foibe ara-toekarena io tanana io tamin'izany andro izany. Teo ankilan'izany anefa dia nahafantarana azy ihany koa ny fahalotoam-pitondrantena nanjaka tao, sy ny fifangaroan'ny fivavahana maro samihafa ary ny fisian'ireo toeram-pivavahana natokana ho an'ny andriamanitra isan-karazany. Hita niharihary teo amin'ny fiainana andavanandro tany Korinto tokoa ny fanompoan-tsampy. Izany lafiny ara-tantara sy ara-kolontsaina izany no manampy antsika hahatakatra ny fanahiana be tao anatin'i Paoly momba ireo Kristianina tao amin'io tanana io sy ny nananarany azy ireo araka izany.

Amin'ity telovolana ity isika dia handinika ireo taratasy nosoratan'i Paoly ho an'ny Korintianina. Ao anatin'ireo boky roa miavaka ao amin'ny Testamenta Vaovao ireo no anehoan'ity apostoly ity ny hafatry ny Filazantsara amin'ny maha-votoatin'ny fiainana kristianina sy ny fijoroany ho vavolombelona azy, izany koa no mason-tsivana hanombanana ny zavatra rehetra. Na inona na inona fihaikana atrehin'ny tsirairay avy amintsika na koa ny fiangonana ankapobeny, eo amin'ny diantsika mankany an-danitra, dia tsy miova ny valinteny manoloana ny olana mahavery hevitra eo amin'ny asa ataontsika ho an'i Kristy, mitovy amin'izay nambara tamin'ireo Korintianina ihany izany: "Jesosy Kristy, indrindra fa Izy voahombo tamin'ny hazo fijaliana."- 1 Kör. 2:2.

Ho avy tsy ho ela i Jesosy. Izao no fotoana tokony hananana firaisana bebe kokoa ao amin'i Kristy, handraisana ny Fanahy Masina araka izay tsy mbola nataontsika hatrizay, hampiasana amim-pahavitrihana ireo fanomezam-pahasoavana ary hananana fanandramana lalina kokoa miaraka amin'ilay Tompontsika izay nantsangana tamin'ny maty. Izao no fotoana hanaovana asa fanompoana kristianina tena izy, hanoloran-tena ho amin'ny fitantanam-piainana marina sy ny famitana ny iraka, hanoherana ireo fampianaran-diso, ary hitomboana ao amin'ny fahasoavana sy ny fitiavana ary ny firahalahiana. Izao no fotoana tokony hifaharana sy hijoroana ho mahatoky amin'ny hafatry ny hazo fijaliaria, ary izany indrindra no ampianarin'i Paoly antsika ao amin'ireo epistily nosoratany ho an'ny Korintianina.

I Adenilton Tavares de Aguiar, PhD, dia profesora miandraikitra ny fampianarana ny Fanazavana ny Testamenta vaovao any amin'ny Northeast Adventist College any Cachoeira, Bahia, Brésil. Any amin'izany toerana izany no anaovany fanompoana nanomboka tamin'ny taona 2010.

FANAFOHEZAN-TENY AMPIASAINA MANDRITRA NY FIANARANA

ARSH Adventist Review and Sabbath Herald

PM Patriarika sy Mpaninany/Patriarchs and Prophets, EGW

b. boky

CWE Counsels to Writers and Editors, EGW

RH Review and Herald, EGW

SL The Sanctified Life, EGW

SDABC Seventh-Day Adventist Bible Commentary

DIEM Madagasikara Dikanteny lombonana eto

ST The Signs of the Times, EGW

DHK Ny Dia ho eo amin'i Kristy/ Steps to Christ, EGW

TF Ny Tantaran'ny Fanavotana / The Story of Redemption, EGW

ed Edisiona

EGW Ellen Gould White

TFC Testimonies For the Church, EGW

TFM Torolalana ho amin'ny Fahaizamitantana/Counsels on Stewardship, EGW

Ev Evangelism, EGW

FK Fanabeazana Kristianina/Education, EGW

TlK Talohan'i Kristy

FLB The Faith I Live By, EGW

GAG God's Amazing Grace, EGW

Trk Taorian'i Kristy

HM Hery Mifanandrina/ The Great Controversy, EGW

TT Testamenta Taloha

TV Testamenta Vaovao

IFM Ilay Fitiavana Mandresy/ The Desire of Ages, EGW

t. takila

tt. takila roa fara fahakeliny

UL The Upward Look, EGW

L Letter, EGW

VM Vavolombelona Mahery/The Acts of

LU Lift Him Up, EGW

the Apostles, EGW

Ms Manuscript, EGW

Natontan'ny Trano Pirinty Advantista Soamanandrariny

BP 1134 Antananarivo 101 Lalam-pirenena mankany Toamasina (RN2), PK6 Tel. 037 37 11044-037 37 107 25-034 86 606 99 mail impriad@mea.adventist.mg

Voatolotra ara-dalana: DL: 860-D/03.26 Ny natonta: 14 800 isa

Lesona 2: NY TENY NY AMIN'NY HAZO FIJALIANA

NY HAFATRY NY HAZO FIJALIANA

Vakiteny hianarana amin'ity herinandro ity

1 Kor. 1:17–31, Kol. 1:20, 1 Pet. 2:24, Asa 13:16–47, 1 Kor. 2:1–5.

Tsianjery:

“Fa ny teny ny amin’ny hazofijaliana dia fahadalana amin’izay ho banga, fa herin’Andriamanitra kosa amintsika izay hovonjena” (1 Korintiana 1:18).

Cicero, mpanoratra sady mpandravaka teny romanina jentilisa, dia nilaza tamin’ny vahoaka romanina mba tsy hisaina akory ny amin’ny hazofijaliana, satria tena nahatsiravina loatra izany fomba fahafatesana izany. Na dia maty antsasaka taonjato teo ho eo nialohan'ny nahaterahan'i Jesosy aza i Cicero, ny teniny dia mampiseho ny tsinontsinona sy ny fanesoana nentin’ny Romanina nanamavoana ny hazofijaliana. Tena ratsy loatra izany ka tsy tokony hoeritreretina akory.

Etsy an-daniny kosa, nanoratra i Paoly hoe: “Ny teny ny amin’ny hazofijaliana... dia herin’Andriamanitra” (1 Kor. 1:18). Ho an’i Paoly, ny Hazofijaliana no fitaovana nampihavanana an’Andriamanitra sy ny olombelona (Ef. 2:16, Kol. 1:20), sary famantarana farany ambony indrindra amin’ny fanetren-tenan’i Jesosy (Fil. 2:8), ary ny toerana nandoavana ny tondro-molotra na ny tondro-bola mavesatra nianjady tamintsika (Kol. 2:14).

Ny Hazofijaliana no navalin’i Paoly manoloana ny olana tao Korinto. Tsy mila mandeha lavitra ianao ao amin’ny 1 Korintiana vao mahatsapa fa manahy mafy izy ny amin’ny olana lehibe iray: ny fisarahana sy ny fisaratsarahana ao am-piangonana. Tena sahirana saina mafy i Paoly ka raha vao tapitra ny fiarahabana (1 Kor. 1:1–3) sy ny fizarana fisaorana (1 Kor. 1:4–9), dia ity avy hatrany no lohahevitra voalohany noraisiny (1 Kor. 1:10–17). Amin’ity herinandro ity, hifantoka amin’ny hafatry ny Hazofijaliana izay feno hery isika, ho valin’izany olana izany sy ireo olana hafa tao Korinto.

NY FILAZANTSARAN'NY HAZO FIJALIANA

Milaza i Paoly fa ny hafatry ny Hazofijaliana dia herin’Andriamanitra ho antsika. Tsy mahavariana raha i “Jesosy Kristy, tamin’ny namantsihana Azy tamin’ny hazofijaliana” no ivon’ny fitoriany (1 Kor. 2:2).

Vakio ny 1 Korintiana 1:17–31. Inona no hevitra manan-danja tian’i Paoly hambara eto?

Ao amin’ny 1 Korintiana 1:18–31, i Paoly dia miresaka momba ny fahasamihafana mibaribary eo amin’ny fahadalan’ny olombelona sy ny fahendren’Andriamanitra. Manana hery hanehoana ny farany ratsy indrindra amin’ny olombelona sy ny farany tsara indrindra amin’Andriamanitra ny Hazofijaliana. Atomboka amin’ny fanambarana ao amin’ny 1 Korintiana 1:17 ity fizarana ao amin’ny 1 Korintiana ity. Satria tsy tokony hatao tsinontsinona na hofoanana ny herin’ny hazofijalian’i Kristy (1 Kor. 1:17), dia tsy maintsy ny hafatry ny Hazofijaliana no mitana ny toerana afovoany indrindra amin’ny fitoriantsika (jereo koa ny 1 Kor. 2:2).

Milaza i Paoly fa tsy nirahina hanao batisa izy, fa hitory ny filazantsaran’ny Hazofijaliana. Ity fanambarana ity dia mitaky fandinihana manan-danja roa. Voalohany, ny matoanteny grika nadika hoe “maniraka” dia apostellō, izay avy amin’ny fototeny iray ihany amin’ny teny hoe “apostoly”. Noho izany, ny asa maha-apostoly fototra an’i Paoly dia ny fitoriana ny filazantsara. Faharoa, ny tenin’i Paoly momba ny batisa dia tsy midika hoe tsy manan-danja ny batisa, na hoe tsy manan-danja tahaka ny fitoriana izany. Ny tiany hatao kosa dia ny nananatra an’ireo izay nanao ho laza masaka ny amin’izay nanao ny batisa, fa tsy nifantoka tamin’ilay Tokana, dia i Jesosy, Izay nampidirana azy ireo tamin’ny alalan’ny batisa.

Amin’ny alalan’ny hoe “fahendren’ny teny” (1 Kor. 1:17), i Paoly dia tsy milaza hoe ratsy ho azy ny kabary tsara lahatra. Ny tiany hambara dia izao: tsy tokony hanalokaloka na hanafina ny hafatry ny Hazofijaliana ny fahendren’olombelona. Ity andian-teny ity dia manondro ny fahaiza-mandresy lahatra sy ny fahaizany nandravaka teny (rhetoric) teo amin’ny kolontsaina Grika sy Romanina. Tany Atena, nampiasa lojika, siansa ary filozofia i Paoly, saingy kely dia kely ny vokatra azo avy amin’izany. Noho izany, “nanapa-kevitra ny hanaraka fomba fiasa hafa izy tany Korinto tamin’ny ezaka nataony hisarihana ny sain’ireo izay tsy niraharaha sy tsy niraika. Nanapa-kevitra izy fa hiala amin’ireo hevitra sy adihevitra be rano raraka, ary ‘tsy hahalala zavatra hafa’ teo amin’ny Korintiana ‘afa-tsy Jesosy Kristy, indrindra fa Ilay voahombo tamin’ny hazofijaliana’.” — Ellen G. White, The Acts of the Apostles, p. 244.

Amin'ny fomba ahoana no ahafahan'ny kabary lava sy be rano raraka manalokaloka ny hafatry ny Hazofijaliana? Nahoana ny fitoriana an'i Jesosy Kristy sy Ilay voahombo tamin'ny hazofijaliana no namokatra bebe kokoa tany Korinto noho ny lojika, ny siansa ary ny filozofia tany Atena? Mety hisy fotoana ve anefa ahafahan'ny lojika, ny filozofia ary ny siansa manampy amin'ny fitoriana ny filazantsara?

FAHADALANA HO AN'IZAY HO VERY

Raha nampitaha ny fahadalan’ny olombelona amin’ny fahendren’Andriamanitra i Paoly, dia nilaza fa “ny teny ny amin’ny hazofijaliana dia fahadalana amin’izay ho banga [na ho very]” (1 Kor. 1:18). Ity no firesahana voalohany amin'ireo enina miresaka momba ny hoe "fahadalana" na "fozafaho" ao amin'ny 1 Korintiana 1:18–31.

Vakio ny 1 Korintiana 1:20, 21, 23, 25, ary 27. Amin’ny fomba ahoana no anampian’ireo teny miresaka momba ny fahadalana ireo antsika hahatakatra ny tian’i Paoly holazaina rehefa niteny izy fa fahadalana ho an’izay ho very ny hafatry ny Hazofijaliana?

Ny teny grika nadika hoe “fahadalana” ao amin’ny 1 Korintiana 1:18 dia mōria. In-dimy monja io teny io no miseho ao amin’ny Testamenta Vaovao, ary ao amin’ny 1 Korintiana avokoa izy rehetra ireo (1 Kor. 1:18, 21, 23; 1 Kor. 2:14; 1 Kor. 3:19). Ankoatra ny mōria, misy teny hafa avy amin'io fianakaviana io ihany koa miseho matetika ao amin'ny Testamenta Vaovao.

Ny firesahana momba ny fahadalana ao amin’ny 1 Korintiana 1:18, 23 dia tsy manambany ny fahaizan-tsain’ny Korintiana, fa kosa mitarika ny saina ho amin’ny tsi-fahavononan’izy ireo handray sy handinika ny fahamarinan’ny filazantsara. Vokatr’izany, i Paoly dia tsy maintsy nifandona tamin’ny fitondran-tena sy fisainana mamoafady, ny tsy fahampian’ny fahaiza-manavaka, ary ny fikomiana mibaribary tamin’Andriamanitra mihitsy aza.

Eritrereto ny toe-javatra nisy an’i Paoly tao amin’io tanàna io. Tonga tao amin’ny toerana iray izay nirehareha fatratra tamin’ilay antsoina hoe fahalalany, fahendreny, ary ny fandrosoan'ny kolontsainy izy. Ary ao anatin’izany rehetra izany, izy dia miresaka momba ny Jiosy tany Galilia iray, dia i Jesosy avy any Nazareta, izay nohomboan’ny Romanina tamin’ny hazofijaliana ary avy eo natsangana tamin’ny maty — mba handoavana ny helok'izy ireo ihany fa ny heloky ny izao tontolo izao manontolo koa. Tena saro-pantarina ve ity lehilahy ity? Iza no nofitahiny? Tsy hevitra filozofika vaovao lalina koa izany, izay azo tsakotsakoina sy hodinihina amin'ny fitaovana filozofika; ho azy ireo, dia toa hadalana, fahavalona, ary zavatra tsy misy dikany izay tsy misy Korintiana hendry sy nahita fianarana afaka handray izany ho zava-dehibe izany.

Ary na dia toa fahadalana aza ny hafatr’i Paoly teo imason’ny mpanompo sampy, ho an’ny Jiosy maro kosa, dia mbola ratsy kokoa ny nandre ny hafatry ny Hazofijaliana. Jiosy iza moa no nanantena Mesia hovonoin’i Roma? Ny Mesia mantsy dia tokony hanongana ny Romanina, fa tsy hohomboan’izy ireo amin’ny hazofijaliana.

Noho izany, hatramin'ny voalohany, dia maro ny zavatra nanohitra an'i Paoly tany Korinto. Kanefa na teo aza izany rehetra izany, dia nisy fanahy — na Jiosy na jentilisa — voataona ho amin’ny filazantsara.

Inona ny hafatra ho antsika eto? Na inona na inona fanoherana hatrehintsika, Andriamanitra dia manana olona vonona hihaino ny fahamarinana foana. Tokony ho vonona isika hampiasainy mba hanatratrarana ireny olona ireny na aiza na aiza misy azy, eny fa na dia any amin’ny toerana ratsy tahaka an’i Korinto, na mbola ratsy kokoa noho izany aza, amin’izao andro izao.

HERY HO AN'IZAY HOVONJENA

Tena mazava loatra ny hafatry ny 1 Korintiana 1:18 ka tsy misy afaka ny tsy hahatakatra izany. Ny dikan’ny Hazofijaliana dia miankina tanteraka amin’ny fomba fijerin’ny olona iray azy. Fahadalana izany ho an’izay mikomy amin’Andriamanitra, fa hery kosa ho an’izay maniry mafy ny famonjeny.

Vakio ny Kolosiana 1:20 sy ny 1 Petera 2:24. Inona no vitan’i Jesosy ho antsika teo amin’ny hazofijaliana?

Araka ny efa hitantsika, rehefa mitory ny filazantsara ny olona iray, dia tsy maintsy miala amin’ny “fahendren’ny teny kanto fiteny, fandrao ho foanana ny herin’ny hazofijalian’i Kristy” (1 Kor. 1:17). Manoloana ny 1 Korintiana 1:17, dia lasa mora kokoa ny mahatakatra hoe nahoana ny mifanohitra amin’ny fahadalana no herin’Andriamanitra fa tsy fahendren’olombelona (1 Kor. 1:18). Ny Hazofijaliana, izay mifanohitra tanteraka amin’ny fahendren’olombelona, dia mampiseho mihitsy hoe tena hadalana manao ahoana ny fahendren’olombelona raha ny marina.

Ny lahatsoratra grika ao amin’ny 1 Korintiana 1:18 dia manoro hevitra fa “izay ho banga [na ho very]” dia mijinja ny vokatry ny asany ihany. Azo vakiana toy izao ny andininy: “Fa ny teny ny amin’ny hazofijaliana dia fahadalana amin’izay manimba sy mamotika ny tenany.” Ny matoanteny grika apollymi (“ho very / ho banga”) dia afaka midika koa hoe “mamotika na mandrava” (Jaona 10:10). Raha ny marina, ny apollymi dia nadika hoe “horavan[ko]” ao amin’ny 1 Korintiana 1:19.

Inona no mitranga eto? Manome fototra ara-baiboly ho an’ity fanambarana ao amin’ny andininy faha-18 ity i Paoly, momba ireo olona ho banga ireo, tamin’ny alalan’ny famerenana ny tenin’Andriamanitra ao amin’ny Isaia 29:14 ao amin’ny andininy faha-19. Ao amin’ny andininy faha-19, Andriamanitra no ao ambadik’izany fandravana izany, izay toa mifanohitra amin’ilay avonavona manimba tena voalaza teo aloha kely teo. Na izany aza, tsy misy fifanoherana izany. Ny hevitra dia izao: horavan’Andriamanitra izay zavatra efa mamotika ny tenany sahady.

Ho mifanohitra amin’ireo izay horavana, ny andian-teny hoe “amintsika izay hovonjena” (1 Kor. 1:18) dia manondro fa avy amin’Andriamanitra irery ihany ny famonjena. Milaza i Paoly fa hovonjena isika; izany hoe, tsy mamonjy ny tenantsika isika. Mazava ho azy fa tsy mahavita izany isika. Manana loharano avy any ivelany ny famonjena antsika. Raha toa ka ny olona ihany no mahatonga ny fandravana ny tenany, ny famonjena kosa dia tsy maintsy omena, izany hoe fanomezam-pahasoavana ho an’ny mpanota. Araka ny hita mazava ao amin’ny 1 Korintiana 1:21, Andriamanitra no mamonjy izay mino. Ny fahadalana, amin’izany hevitra izany, dia ny fandavana izay natolotr’Andriamanitra ho an’ny olombelona tamin’ny alalan’ny hazofijalian’i Kristy (1 Kor. 1:30), ka mitondra fandravana ho an’ny tena manokana.

“Fa fahafatesana no karan’ny ota; fa fiainana mandrakizay ao amin’i Kristy Jesosy Tompontsika no fanomezam-pahasoavana avy amin’Andriamanitra” (Romana 6:23). Amin’ny fomba ahoana no hamerenan’ity andininy ity indray izay nolalain’i Paoly ao amin’ny 1 Korintiana 1:18, 19?

MESIA VOAHOMBO TAMIN'NY HAZOFIJALIANA

Nanoratra i Paoly fa “ny Jiosy mangataka famantarana, ary ny Jrika mitady fahendrena” (1 Kor. 1:22). Ny Hazofijaliana — izany hoe ny fiheverana an’Andriamanitra, ny Mesia, ho voahombo tamin’ny hazofijaliana — dia tsy famantarana nampoizin’ny Jiosy velively. Ary tsy karazam-pahendrena nirian’ny Grika ihany koa izany. Nifanohitra tanteraka tamin'izay nampoizin'ny rehetra izany.

Raha ny marina, tsy mila manao zavatra betsaka ianao fa ny mamaky fotsiny ny fomba nandraisan’ny mpianatra ny eritreritra hoe hovonoina amin’ny hazofijaliana i Jesosy (jereo ny Marka 8:31, 32; Marka 9:30–32; ary Marka 10:32–34) mba hahitana hoe hatraiza ny fahalaviran’izany hevitra izany sy ny fahariovany teo imason'izy ireo, indrindra fa ho an'ny Jiosy. Araka ny voalaza teo aloha, ny Jiosy dia nanantena Mesia handresy sy hanongana ny Romanina; fa tsy izany mihitsy no nitranga, farafaharatsiny teo amin'ny lafiny ara-tafika sy ara-pivavahana teto an-tany.

Nandritra ny taonjato maro, ny hazofijaliana dia nanjary sary famantarana ny finoana ho an'ny Kristianina. Sarotra ho an'ny Kristianina amin'izao taonjato faha-21 izao ny hahatakatra hoe hatraiza ny hadalan'izany hevitra momba ny Andriamanitra voahombo tamin'ny hazofijaliana izany teo amin'ny fisainan'ny olona tamin'ny taonjato voalohany.

Na izany aza, satria hafatra nanafintohina sy nampivarahontsana tokoa izany, dia izany indrindra no mahatonga azy ho mendrika ny hisaintsainantsika lalina indrindra. Ny sary mampiseho ny Mesia voahombo amin’ny hazofijaliana dia mampiseho mazava tsara amin’izao tontolo izao manontolo hoe hatraiza no fahavononan’Andriamanitra handeha mba hanatontosana ny drafi-panavotana. Ny fiheverana ny hazofijaliana fotsiny, sy ny fahafatesan’ny Tompo teo amboniny, dia efa mahavariana sy mampitolagaga antsika mpanota eto an-tany. (Eritrereto ange izany hoe inona no dikan’izany ho an’ireo zava-manan-aina tsy nanota izay nahalala sy niankohoka teo anatrehan’i Jesosy Tompo tany an-danitra!)

Vakio ny Asa 13:16–47 (indrindra fa ny andininy faha-26, 38, ary 47). Inona no ampianarin'ity andalan-tsoratra masina ity antsika momba ny dikan'ny Hazofijaliana?

Milaza i Paoly fa naniraka azy hitory ny filazantsara i Kristy. Ary noho izany, dia nitory ny hafatry ny Mesia voahombo tamin’ny hazofijaliana i Paoly (1 Kor. 1:23). Naveriny indray izany hevitra izany ao amin’ny 1 Korintiana 2:1–5. Nahatoky tamin’ny fanirahana nomen’i Kristy azy io apostoly io. Tamin’ny fitoriana ny filazantsara, dia tsy nampiasa “teny mampiaiky na fahendrena” izy (1 Kor. 2:1); fa kosa nifantoka fotsiny tamin’i “Jesosy Kristy, indrindra fa Ilay voahombo tamin’ny hazofijaliana” (1 Kor. 2:2). Ny teniny sy ny toriteniny dia “tsy tamin’ny teny mampiaiky amin’ny fahendrena, fa tamin’ny fanehoana ny Fanahy sy ny hery” (1 Kor. 2:4) satria, raha ny marina, ny “fahendren’ny olona” dia mibaribary fa mifanohitra tanteraka amin’ny “herin’Andriamanitra” (1 Kor. 2:5).

Ny Mesia voahombo tamin’ny hazofijaliana dia zavatra tsy nampoizin’ny Jiosy sy ny Grika mihitsy. Inona no ambaran’izany amintsika momba ny hoe tsy miasa araka ny fomba ampoizintsika foana Andriamanitra? Nahoana izany no foto-kevitra manan-danja tokony ho azo, indrindra fa rehefa tsy mandeha araka ny nantenaintsika ny zavatra rehetra?

KRISTY, NY HERIN'ANDRIAMANITRA SY NY FAHENDREN'ANDRIAMANITRA

Ao amin’ny 1 Korintiana 1:19, 20, 30, ary 31, i Paoly dia miresaka momba ny fahasamihafana lehibe eo amin’ny fahendren’Andriamanitra sy ny fahendren’olombelona, ary noho izany, dia tsy afaka miara-miasa ireo. Tsikaritry ny olona fa tsy mitsipaka ny fahendrena amin'ny maha-fahendrena azy i Paoly, fa kosa mitsipaka ny karazam-pahendren’olombelona izay mitady hifaninana amin’Andriamanitra. Tsy afaka nanafaka ny olona tamin’ny ota ny fahendren’olombelona. Kristy, Izay fahendren’Andriamanitra, ihany no afaka manao izany asa izany. Jereo ity tabilao manaraka ity:

...fa amintsika izay hovonjena kosa, dia herin’Andriamanitra izany [ny hafatry ny Hazofijaliana]1 Kor. 1:18...fa amin’izay voantso kosa... dia Kristy, Izay herin’Andriamanitra...1 Kor. 1:24

Na ny 1 Korintiana 1:18 na ny 1 Korintiana 1:24 dia samy mampiseho fa Kristy no herin’Andriamanitra, amin’ny heviny hoe manana hery hamonjena ny olona amin’ny fahotany Izy. Marina tokoa fa “sitraky ny fankasitrahan’Andriamanitra ny hampiasa ny fahadalana amin’ny fitoriana teny hamonjena izay mino” (1 Kor. 1:21). Ny andian-teny hoe “amintsika izay hovonjena” (1 Kor. 1:18), “izay mino” (1 Kor. 1:21), ary “izay voantso” (1 Kor. 1:24) dia manondro vondron’olona iray ihany, dia ny olona miaina ny traikefan’ny famonjena amin’ny alalan’ny finoana izany. “Ny filazantsaran’i Kristy... dia herin’Andriamanitra ho famonjena izay rehetra mino” (Rom. 1:16).

Tsy hery fotsiny ihany i Kristy fa fahendren’Andriamanitra koa. Midika izany fa tamin’ny alalany no niatrehan’Andriamanitra sy namahanany ny olan’ny ota, olana izay tsy zakan’ny fahendren’olombelona novahana. Ny fahendren’izao tontolo izao dia tsy mahay mampahafantatra an’Andriamanitra ny olona (1 Kor. 1:21). Mifanohitra amin’izany, amin’ny alalan’i Kristy no ahazoantsika fahendrena ho amin’ny famonjena (2 Tim. 3:15).

Vakio ny 1 Korintiana 1:24–29. Jereo tsara ireo teny ao, toy ny hoe “fahadalana”, “malemy”, “hery”, ary “hendry”. Inona no hevitra tiany hambara?

Raha mamaky ny 1 Korintiana 1:24–29 ny olona iray, dia tokony ho tsikariny koa ny teny hoe fahadalana (na adala) sy malemy (na fahalemena). Ny hevitra dia izao: mety ho heverin’ny fahendren’olombelona ho fahadalana sy fahalemena ny hafatry ny Hazofijaliana. Kanefa, “ny fahadalan’Andriamanitra dia hendry noho ny olona; ary ny fahalemen’Andriamanitra dia mahery noho ny olona” (1 Kor. 1:25). Tsy midika izany hoe malemy na adala Andriamanitra; fomba fiteny fotsiny izany hanehoana fa ny hery sy ny fahendren’Andriamanitra dia mihoatra lavitra noho ny zavatra rehetra ananan'ny olombelona.

Saintsaino tsara ireto teny ireto: “fa tsy misy hendry araka ny nofo firy, na mahery firy, na mendrika firy, no voantso” (1 Kor. 1:26). Inona no hafatra ho antsika ao?

FIANARANA FANAMPINY:

Vakio ny mpanoratra Ellen G. White, “Kalvary,” pp. 741–757, ao amin’ny boky The Desire of Ages (Ilay Desizoran'ny Taona rehetra).

“Ho an’ny sain’ny olona maro be miaina amin’izao fotoana izao, ny hazofijalian’i Kalvary dia voahodidin’ny fahatsiarovana masina. Misy akony masina mifandray amin’ireo seho tamin’ny namantsihana Azy tamin’ny hazofijaliana. Saingy tamin’ny andron’i Paoly, ny hazofijaliana dia nojerena tamin’ny fahatsapana rikoriko sy horohoro. Ny haneho sy hanandratra ho Mpamonjy ny olombelona ny Olona iray izay maty teo amin’ny hazofijaliana, dia niteraka esoeso sy fanoherana ho azy.

“Fantatr’i Paoly tsara hoe ahoana no handraisan’ny Jiosy sy ny Grika tany Korinto ny hafatra nentiny. . . . Teo amin’ireo Jiosy mpanonona azy, dia maro no ho tezitra amin’ny hafatra saika hotoriny. Eo imason’ny Grika kosa, ny teniny dia ho hadalana baranahiny sy tsy misy dikany. Ho heverina ho olona malemy saina izy noho ny fiezahana haneho hoe ahoana no ahafahan’ny hazofijaliana manana fifandraisana amin’ny fisandratan’ny taranak’olombelona na ny famonjena ny olona.

“Saingy ho an’i Paoly, ny hazofijaliana no hany zavatra niteraka fahalianana ambony indrindra ho azy. Hatramin’ny nanalana azy tamin’ny asany nampijaly sy nanenjika ny mpanaraka ilay Nazareana voahombo tamin’ny hazofijaliana, dia tsy nitsahatra nirehareha tamin’ny hazofijaliana izy. Tamin’izany fotoana izany no nanomezana azy ny fanambarana ny fitiavan’Andriamanitra tsy hita fetra, araka ny naseho tamin’ny fahafatesan’i Kristy; ary fiovana mahavariana no niseho teo amin’ny fiainany, izay nitondra ny drafiny sy ny fikasany rehetra hifanaraka amin’ny lanitra. . . . Fantany tamin’ny alalan’ny traikefa niainany manokana fa rehefa hitan’ny mpanota indray mandeha ny fitiavan’ny Ray, araka ny hita eo amin’ny fahafoizan-tenan’ny Zanany, ka milefitra amin’ny herin’Andriamanitra izy, dia misy fiovana eo amin’ny fony, ary nanomboka teo dia i Kristy no zavatra rehetra sady ao amin’ny rehetra.” — Ellen G. White, The Acts of the Apostles, pp. 245, 246.

Fanontaniana hifanakalozan-kevitra:

Tao amin’ny Sahan’i Getsemane, hoy i Jesosy: “Ry Raiko ô, raha azo atao, dia avelao hiala amiko ity kapoaka ity” (Matio 26:39). Inona no ambaran’ity vavaka ity momba ilay vidiny mavesatra sy goavana naloan’i Jesosy teo amin’ny hazofijaliana?
Hoy i Paoly: “Ny fahadalan’Andriamanitra dia hendry noho ny olona” (1 Kor. 1:25). Amin’ny fomba ahoana no maha-samihafa tanteraka ny fahendren’Andriamanitra amin’ny fahendren’olombelona?
Ny hafatry ny Kristy voahombo tamin’ny hazofijaliana dia fahatafintohinana ho an’ny Jiosy ary fahadalana ho an’ny Grika. Inona ireo lohahevitra ara-baiboly torintsika ankehitriny izay afaka miteraka izany vokatra izany koa eo amin’ny mpanonona amin’izao andro vaovao izao, ary nahoana?
Milaza i Paoly fa “ny olona araka ny nofo dia tsy mandray izay an’ny Fanahin’Andriamanitra” (1 Kor. 2:14). Koa amin’ny fomba ahoana no ahafahantsika miresaka momba an’i Jesosy amin’ireny olona ireny amin’ny fomba mety hanohina ny fony? Sa ve ny asantsika irery ihany no hahatratra azy ireo?

Fizarana I: Topimaso ankapobeny

Tsianjery: 1 Jaona 3:2

Iantohan'ny fandinihana: Salamo 80, Apok. 21:4, Mpit. 3:11.

Amin'ity herinandro ity, dia mamarana ny fisaintsainantsika nandritra ny telovolana momba ny fifandraisantsika amin'Andriamanitra isika. Ny fandalinantsika dia tonga amin'ny fara tampony amin'izao fanontaniana izao: Inona no zava-bitantsika teo am-pandinihana, fandinihana lalina, nifanakalozana hevitra, ary nikatsahana tamim-pahazotoana hamolavola fifandraisana tsara amin'ny Mpahary, Mpamonjy antsika? Ambonin'izany, inona no fahalalana azontsika tamin'ity telovolana ity raha oharina amin'ireo olona tsy mbola nahafantatra Azy?

Tamin'ireo Fariseo izay nanontany momba ny fiavian'ny fanjakan'Andriamanitra, dia namaly tamin'ny filaza ankehitriny i Jesosy hoe: “Ny fanjakan'Andriamanitra dia ao anatinareo” (Lioka 17:21). Fa tamin'ireo mpianany izay niahiahy momba izany fanontaniana izany ihany, dia nampiasa ny filaza ho avy i Jesosy hoe: “Hianareo haniry hahita” (Lioka 17:22; ampitahao amin'ny Lioka 17:37). Izany hoe, ireo manana fifandraisana akaiky amin'i Kristy ihany no haniry fatratra hahita ny tavany.

Nefa, tsy maintsy eken antsika ilay mifanohitra lehibe, nefa mahasorena, ao am-pon'ny faniriantsika an'Andriamanitra: arakaraka ny itomboan'ny fifandraisantsika amin'Andriamanitra, no vao mainka mihamafy ny faniriantsika Azy. Mety hisy fotoana hahatsapantsika izany fahasorenana izany noho ny fahatarana amin'ny fahatanterahan'ny faniriantsika hahita Azy mifanatrika. Amin'ity lesona farany ity, dia horaisintsika am-po avokoa na ny faniriantsika hanana fahalalana manokana kokoa momba an'Andriamanitra na ny faniriantsika hanana fifandraisana akaiky kokoa Aminy. Manokana, hiezaka isika hahatakatra, tahaka an'i Jakoba, ny dikan'ny hoe mahita ny tavan'Andriamanitra. Hivavaka miaraka amin'i Asafa Levita koa isika, amin'ny alalan'ny Salamo 80, avy amin'izany faniriana hahita an'Andriamanitra mifanatrika izany.

Fizarana II: Hevitra sy Fanazavana

Ny Hahita ny Tavan'Andriamanitra: Ny Zava-niainan'i Jakoba (Gen. 32:22–33:10)

Raha nitolona tamin'Andriamanitra i Jakoba ka nahita ny tavany, dia tsy nahafantatra ny anarany izy (Gen. 32:29). Saingy farafaharatsiny dia afaka nanome anarana ny toerana nisehoan'Andriamanitra taminy i Jakoba: “Penoela”, izay midika hoe “ny tavan'Andriamanitra” (Gen. 32:30). Mazava ho azy fa ny anarana hoe “Penoela” dia tsy midika fa noraisin'i Jakoba ho tena “tavan'Andriamanitra” ara-bakiteny ilay toerana. Fa ho an'i Jakoba, ny anarana hoe “Penoela” dia nifandray tamin'ny zava-niainany manokana tamin'Andriamanitra.

Ankoatra izany, ny fampiasana ny teny hebreo hoe panim ’el panim, “mifanatrika”, dia tsy midika fa tena nahita ny tavan'Andriamanitra ara-batana i Jakoba. Io fomba fiteny io dia mitovy amin'ny hoe mahita “ny endrik'i Jehovah” (Nom. 12:8) ary, raha ny tokony ho izy, dia mamaritra ny zava-niainana nisy fihaonana mivantana tamin'Andriamanitra (Deo. 5:4). Mampifandray ny famonjena azy amin'izany fihaonana izany i Jakoba: “Ary voavonjy ny aiko” (Gen. 32:30). Ny matoanteny hebreo hoe natsal, “mamonjy/miaro”, dia manondro ny fanafahan'Andriamanitra amin'ny fahavalo sy ny fahantrana (1 Sam. 12:21, Ohab. 19:19) nefa koa mety hitondra ny dikan'ny famonjena ara-panahy amin'ny ota sy ny heloka (Sal. 39:9, Sal. 119:170).

Avy amin'ny fihaonany tamin'Andriamanitra (Gen. 32:22–32), i Jakoba dia miroso amin'ny fihaonany amin'ny rahalahiny (Gen. 33:1–16). Noho izany, ny fihaonan'i Jakoba tamin'Andriamanitra teo aloha dia nanomana azy ho amin'ny fihaonany amin'i Esao.

Ny fihaonan'i Jakoba tamin'i Esao ao amin'ny Genesisy 33:5–15 dia mampifandray ny tavan'Andriamanitra tany Penoela (Gen. 32:30) amin'ny tavan'i Esao (Gen. 33:10). Ny Genesisy 33:5–15 koa dia mampifandray ny fahasoavan'Andriamanitra tamin'i Jakoba (Gen. 33:5, 11) amin'ny fahasoavan'i Esao tamin'i Jakoba (Gen. 33:8, 10, 15). Ny fehezanteny hoe “Ary Jakoba nanandratra ny masony ka nijery, ary, indro” (Gen. 33:1; ampitahao amin'ny Gen. 33:5), izay mampiditra ny fahitandran'i Jakoba an'i Esao, dia fampiasa mahazatra rehefa mampiditra ny fisehoan'Andriamanitra, ary noho izany dia mialoha ny hampifandraisana an'i Esao amin'Andriamanitra. Ny fanatonan'i Esao, noho izany, dia feno fanantenana tsara. Rehefa mihaona amin'i Esao ihany i Jakoba amin'ny farany, dia mampifandray mazava ny fifandraisany amin'ny rahalahiny amin'ny fifandraisany amin'Andriamanitra izy: “Satria nahita ny tavanao aho, toy ny fahitana ny tavan'Andriamanitra” (Gen. 33:10). Io ririnin-teny io no nitarika an'i Esao hanaiky ny fanomezan'i Jakoba (Gen. 33:11), famantarana fa vonona hamela ny heloky ny rahalahiny izy. Nahita “ny tavan'Andriamanitra” (Penoela) teo amin'ny tavan'i Esao i Jakoba. Ny zava-niainan'i Jakoba tamin'i Esao dia Penoela faharoa, ny Penoela voalohany nanomana ny faharoa. Izany fahatsiarovana an'Andriamanitra izany dia voamafy amin'ny fampiasana ny matoanteny hoe ratsah (“mankasitraka” [Gen. 33:10]), matoanteny ara-teknika momba ny fanatitra, manondro ny sorona na ny fanompoam-pivavahana izay “mankasitraka” na “eken'” Andriamanitra (Lev. 22:27, Amosa 5:22).

Ny fihaonan'i Jakoba tamin'Andriamanitra dia nanampy azy nandritra ny fihaonany tamin'ny rahalahiny. Toy izany koa, ny fampihavanana azy amin'ny rahalahiny dia hisy fiantraikany amin'ny fifandraisany amin'Andriamanitra. Eny tokoa, mifarana amin'ny filazana fa nanorina alitara i Jakoba ilay toko, izay nantsoiny hoe “El-Elohe-Isiraely” (Gen. 33:20), izay midika hoe “Andriamanitra, Izay Andriamanitr'Isiraely”. Eto, vao voalohany, no manaiky an'i El ho Andriamaniny manokana i Jakoba. Teo aloha, i Jakoba dia niresaka momba an'Andriamanitra ho Andriamanitry ny rainy ihany fa tsy ho Andriamaniny manokana mihitsy. Nanjary takatr'i Jakoba fa ny fitiavany an'Andriamanitra sy ny fitiavany ny rahalahiny dia mifampiankina. Jesosy dia nanatsoaka izao lesona teolojika miavaka izao avy amin'ny Soratra Masina: “ ‘Tiavo ny Tompo Andriamanitrao amin'ny fonao rehetra sy ny fanahinao rehetra sy ny sainao rehetra. Izany no didy lehibe sy voalohany. Ary ny faharoa, izay mitovy aminy, dia izao: Tiavo ny namanao tahaka ny tenanao. Izany didy roa izany no iharan'ny Lalàna rehetra sy ny Mpaminany’ ” (Mat. 22:37–40).

Ho an'i Jesosy, ny fitiavana roa, ny fitiavana an'Andriamanitra sy ny fifankatiavana, dia mifandray: raha tsy tia ny namantsika isika, dia tsy ho afaka hitia an'Andriamanitra. Mba hahitana ny tavan'Andriamanitra, dia mila mianatra mahita ny tavan'Andriamanitra eo amin'ny rahalahintsika na anabavintsika isika. Ary, etsy ankilany, mba hahitana ny tavan'Andriamanitra eo amin'ny olona, dia mila efa niaina fifandraisana manokana sy akaiky tamin'Andriamanitra isika.

Ny Hahita ny Tavan'Andriamanitra: Ny Vavaka nataon'i Asafa (Salamo 80)

Raha mamaky ity fitarainana ity isika, andao haraisintsika ho antsika ny fisaintsainany sy ny hafatra entiny ho amin'ny zava-niainantsika manokana tamin'Andriamanitra.

Vavaka ho an'Andriamanitra Mangina. I Asafa, ilay nanoratra ny Salamo 80 (jereo koa ny Salamo 50 sy ny Salamo 73–83), dia anisan'ireo Levita izay notendren'i Davida ho mpitarika ny fanompoam-pivavahana ao amin'ny tabernakely.

Ny vavaka nataon'i Asafa, izay atao ao anatin'ny tranon'Andriamanitra, dia manakoako faniriana lalina an'Andriamanitra ary na fahasorenana na fahitana ngidiny aza manoloana ny fahanginany. Ny Andriamanitra izay itantaran'i Asafa ny vavaka nataony dia ao amin'ny Toerana Masina Indrindra, “monina eo anelanelan'ny kerobima” (Sal. 80:1); nefa, toa mihafahafa sy tsy eo Izy.

Fampiharana: Tahaka an'i Asafa, ny vahoakan'Andriamanitra amin'ny andro farany dia mivavaka amin'i Kristy, Izay mijoro ao amin'ny Toerana Masina Indrindra, manomana ny vahoakany ho amin'ny fanjakan'Andriamanitra. Tahaka an'i Asafa, ny vahoakan'Andriamanitra dia miandry ny Mpamonjy azy, Izay toa mitaredretra amin'ny fiaviany ary toa tsy mamaly ny fitalahoany. Mandalo “fotoan-tsarotra” (Dan. 12:1) izy ireo mandritra ny fahanginan'Andriamanitra. Na izany aza, mbola miandry ihany izy ireo (Dan. 12:12) sy mivavaka ho amin'ny fiaviany, tahaka ny nataon'ireo Kristianina voalohany, araka ny soso-kevitry ny fiarahabany hoe: Maranatha [“Avia, Tomponay ô!”] (1 Kor. 16:22).

Faniriana Lalina. Ny vavaka nataon'i Asafa dia manomboka amin'ny faniriana ny fanatrehan'Andriamanitra. Ny mpanao tononkalo dia miangavy an'Andriamanitra mba ho avy hamonjy ny vahoakany (Sal. 80:1, 2, 7), izay mitomany lalandava (Sal. 80:5). Ny fanirian'i Asafa koa dia re ao anatin'ny fanontaniany hoe ‘ad matay [“Mandra-pahoviana?”] (Sal. 80:4), io hotsaka io ihany no mivoaka avy amin'ny vavan'ny ampahoriana ao amin'ny salamo maro (Sal. 13:2, Sal. 62:3, Sal. 74:10, Sal. 94:3, sns). Ny anjely ao amin'ny fahitandran'i Daniela koa dia mametraka io fanontaniana io ihany mba hanehoana ny faniriana ny fitsaran'Andriamanitra any am-parany (Dan. 8:13).

Havereno sy Miverena. Ny fiverenan'ny andininy ao amin'ny Salamo 80 dia manamarika ny gadony intelo: any am-boalohany (Sal. 80:3), eo afovoany (Sal. 80:7), ary any am-parany (Sal. 80:19). Izao ilay fiverenana: “Havereno izahay . . . ; ampirapirato ny tavanao, dia hovonjena izahay” (Sal. 80:19). Ny fiantsoana hamerina (shub) ny vahoakan'Andriamanitra dia manakoako ny fiantsoana an'Andriamanitra mba hiverina (shub).

Fampiharana: Tahaka an'i Asafa, ny vahoakan'Andriamanitra dia maniry an'Andriamanitra sy miandry ny valin-tenin'Andriamanitra amin'ny fitsarana sy ny fanavotana. Ary koa, tahaka an'i Asafa, izy ireo dia mampiroborobo ny fibeazana (ny fiverenana amin'Andriamanitra), izay mifamatotra tsy azo sarahina amin'ny fiverenan'Andriamanitra.

Fitahian'ny Mpisorona. Ny fiverenan'ny andininy ao amin'ny Salamo 80 dia manakoako ny fitahian'ny mpisorona hoe: “Hampamirapiratra ny tavany aminao anie Jehovah” (jereo Nom. 6:24–26). Ny fitovian'ilay fiverenana amin'ny fitahian'ny mpisorona dia manampy antsika hahita fa ny famonjen'Andriamanitra dia ampanantenaina amin'ny alalan'ny fahasoavana (Nom. 6:25) sy ny fiadanana (Nom. 6:26).

Fampiharana: Tahaka ny nataon'i Asafa, tsy maintsy mangataka amin'Andriamanitra isika mba “hamerina” antsika sy hampamirapiratra ny tavany amintsika mba hovonjena isika (Sal. 80:19).

Fampiharana: Tahaka ny nataon'i Asafa, ny vahoakan'Andriamanitra dia tokony hiezaka ho fitahiana ho an'ny hafa, hitondra famonjena ho an'izao tontolo izao amin'ny alalan'ny fijoroany vavolombelona.

Famaranana: Misy fifandraisana lehibe eo amin'ny zava-niainan'i Jakoba tamin'ny tavan'Andriamanitra sy ny vavaka nataon'i Asafa izay naniriany hahita ny tavan'Andriamanitra. Ny fifandraisantsika mitsangana amin'Andriamanitra dia miankina amin'ny kalitaon'ny fifandraisantsika mitsivalana amin'ireo rahalahintsika sy anabavintsika ao amin'i Kristy. Ny fivavahana izay mahatonga antsika haniry ny lanitra dia tsy hahomby raha toa ka tsy mahatontosa ireo adidy ara-pitondrantena sy ny fifandraisantsika amin'ny namantsika isika. Etsy an-danin'izany, tsy maintsy tsaroantsika mandrakariva fa raha tsy misy ny fahasoavan'Andriamanitra, dia tsy ho afaka hitia ny namantsika isika, izay natao tahaka ny endrik'Andriamanitra.

Fizarana III: Fampiharana eo amin'ny Fiainana

Tolo-tsaina ho an'ny Mpampianatra: Diskuto ireto hetsika manaraka ireto miaraka amin'ny kilasinao. Ampaherezo ireo mpianatra ao amin'ny kilasy mba hampihatra ny iray na maromaro amin'ireto hetsika ireto amin'ny fiainany ara-panahy amin'ity herinandro ho avy ity. Angataho ireo mpianatra mba ho vonona hizara amin'ny kilasy amin'ny Sabotsy manaraka ny fomba nampanakaiky ny zava-niainany tamin'i Jesosy.

Hetsika 1: Jereo ny tavan'Andriamanitra eo amin'ny rahalahinao na ny anabavinao (vakio ny Mat. 25:35–45).

Beazo ny tenanao hahita ny tsara indrindra amin'ny olona iray izay manahirana anao ny mifanaraka aminy na ny tia azy. Angataho Andriamanitra mba hanampy anao amin'izany ezaka izany. Raha vao mahita zavatra ratsy amin'ny teniny na ny fitondran-tenany ianao, dia ovay izany amin'ny fahatsiarovana zavatra tsara momba io olona io. Amin'izany fomba izany, miezaha hanova ny fahavalonao ho namana. Ireto misy zavatra hafa azonao atao miaraka amin'io olona io na ho azy:

Mitsikia.
Miresaha.
Mifandraisa.
Zarao izay zavatra tsara.
Mivavaha ho an'ity olona ity na miaraka aminy.
Mitondrà fanomezana ho an'ity olona ity.
Halaviro ny fitenenana ratsy momba azy. Ho solon'izany, miderà azy nefa tsy misy fampitomboana dika.
Asao izy hisakafo antoandro. Mitadiava hevitra na tsiro iombonanareo ka dinkuto na zarao izany.
Raha nanao ratsy taminao izy, mamelà ny helony.

Hetsika 2: Mivavaha amin'Andriamanitra amin'ny alalan'ny tenin'i Asafa.

A. Amin'ny vavaka maraina ataonao, angataho Andriamanitra mba hiditra ao anatin'ny andro transitions nao, ao anatin'ny teninao, ao anatin'ny asanao, ary ao anatin'ny fifandraisanao.
B. Rehefa mijaly ianao, rehefa tezitra noho ny tsy rariny, mivavaha mba hidiran'Andriamanitra ao am-pontsika. Angataho Izy mba hanorina ny fanjakany feno fiadanana, rariny, ary fitiavana ao anatinao.

Hetsika 3: Hanina ny Edena.

Miezaha hamolavola "alahelo tanindrazana" ho an'i Edena:

Heverina ny hifindra amin'ny sakafo mifototra amin'ny zava-maniry (fanamafisana ny fahamasinan'ny fiainana).
Manomana zava-niainana manokana ho an'ny Sabotsy. Manomeza santionany amin'ny fanjakan'Andriamanitra amin'ny alalan'ny fanaovana izao manaraka izao:
- A. Diovy sy ravaho ny tranonao amin'ny alalan'ny fisainana ireo vahiny hanatrika Sabotsy aminao.
- B. Amboary ho kanto ny tranonao sy ny latabatra fihinanana amin'ny alalan'ny voninkazo.
- C. Manolora sakafo matsiro sy mahavelona.
- D. Tariho ho amin'ny fanompoam-pivavahana velona sy mavitrika ny rehetra.